Róża – królowa kwiatów

Kiedy na naszych szerokościach geograficznych mówi się o „symbolu miłości”, jasne jest, o jaką roślinę chodzi – to czerwona róża! Jednak nie tylko dobrze znane, okazałe, czerwono kwitnące egzemplarze tego rozległego rodzaju (Rosa) znajdują uznanie w najrozmaitszych kulturach i u różnych ludów, ale także mnóstwo innych wariantów i odmian rozmaitych gatunków róż. Ogólnie rzecz biorąc, chyba żaden inny kwiat tak nie zachwyca ludzi, jak czyni to róża od tysięcy lat. Już w starożytnej Persji istniały okazałe ogrody różane. Rosaria cieszyły się wielką popularnością również w średniowiecznej Europie i między innymi miały duże znaczenie jako sceneria w literaturze. Po dziś dzień najrozmaitsze gatunki róż oczarowują ogrodników zawodowych, hobbystów oraz zwykłych miłośników ogrodów i kwiatów. Przy tym te atrakcyjne rośliny nie tylko fantastycznie wyglądają, ale też roztaczają słodką woń oraz aurę poezji – kto nie marzył kiedyś o romantycznym różanym ogrodzie pełnym kwiatów w intensywnych, jaskrawych barwach oraz przyjemnych zapachów? Może by zatem spróbować zrealizować marzenia, własnoręcznie hodując tak zwaną królową kwiatów – albo po prostu z powodzeniem wzbogacić własny ogród o te imponujące rośliny? Wprawdzie wśród znawców róże uchodzą za stosunkowo trudne w hodowli i wymagające intensywnej pielęgnacji, ale utalentowani hodowcy róż co rusz wprowadzają na rynek nowe odmiany tych kwiatów, szczególnie wytrzymałe, odporne na choroby i mniej wymagające. Za pomocą tych lub starszych odmian mogą Państwo między innymi zaaranżować wspaniałe rabaty i kępy krzewów, bądź też zdecydować się na popularne róże pnące.

Dostępne gatunki i wielość odmian, które wzbogacą każdą przestrzeń!

Nic tak dobitnie nie przemawia na korzyść róż, jak ich różnorodność. Niemal nie sposób zliczyć cech charakterystycznych, którymi różnią się poszczególne gatunki i odmiany tych kwiatów. Odnajdziemy wśród nich na przykład róże drobnokwiatowe, wielkokwiatowe i wielokwiatowe, a oprócz tego rośliny kwitnące raz w sezonie i powtarzające kwitnienie. Wiele gatunków mogą Państwo bez problemu wykorzystać jako rośliny kubłowe, jako żywopłoty lub do ochrony skarp. Niezliczone warianty wyglądu i rozmaite zastosowania dają fachowcom podstawę do tego, żeby wyróżnić odrębne kategorie róż, które niżej przedstawiamy Państwu pokrótce w punktach:

  • Róże karłowe:
    zwarty, rozkrzewiony pokrój, wysokość 30–40 cm, liczne małe kwiaty, idealne do obsadzania brzegów rabat lub jako rośliny kubłowe (np. na tarasach i balkonach). Odległość sadzenia: ok. 30 cm.
  • Róże rabatowe:
    rozkrzewiony, wyprostowany pokrój, wysokość do 80 cm, ze względu na wielokwiatowe kwiatostany bywają też określane jako róże wielokwiatowe czy bukietowe, nadają się idealnie do obsadzania rabat w połączeniu z bylinami lub jako rośliny kubłowe. Odległość sadzenia: 40–60 cm.
  • Róże okrywowe:
    zwarty, rozkrzewiony pokrój, szczególnie odporne na niesprzyjające warunki, żyją wiele lat i powtarzają kwitnienie, wysokość do 100 cm, mogą rosnąć w rozmaitych pojemnikach, sadzone grupami tworzą kwitnące kobierce. Odległość sadzenia: 30–50 cm.
  • Róże szlachetne:
    wyprostowany pokrój, wysokość do 120 cm, duże, szlachetne pojedyncze kwiaty na długich łodygach, półpełne lub pełne, bywają też określane jako mieszańce herbaciane, najczęściej uprawiane w ogrodach na kwiat cięty, pojedynczo lub w grupach. Odległość sadzenia: 40–60 cm.
  • Róże krzaczaste:
    pokrój wyprostowany, rozkrzewiony do lekko zwisającego, wysokość do 200 cm, liczne kwiatostany, kwitną równie obficie co róże rabatowe. Odległość sadzenia: 80–120 cm.
  • Róże pnące o pędach wiotkich:
    Pędy długości do 400 cm, mogą się rozrastać na rusztowaniach lub płożyć po ziemi, proste, rozmaicie wyglądające kwiaty, które mogą być niepełne, półpełne lub pełne i występować pojedynczo lub licznie na jednym pędzie. Odległość sadzenia: 120–200 cm.
  • Róże pnące o pędach sztywnych, tzw. ramblery:
    bujnie rosnące róże pnące zbliżone charakterem do dzikich róż, osiągają długość do 10 metrów, większość odmian kwitnie tylko raz na sezon, ale za to niezwykle obficie, dobrze nadają się do zasłaniania murów, ścian czy drzew. Odległość sadzenia: 120–200 cm.
  • Róże angielskie:
    wiele odmian, najczęściej róże krzaczaste o zwieszających się pędach, kwiaty pełne i silnie pachnące; większość odmian jest dziełem znanego hodowcy Davida Austina. Odległość sadzenia: różna w zależności od odmiany.
  • Róże francuskie:
    pochodzą od hodowcy Delbarda, odmiany podzielone na kolekcje, jak np. róże malarskie (duże róże rabatowe o wielobarwnych, pasiastych lub plamistych płatkach), róże gourmet (bardzo odporne na niekorzystne warunki, o najrozmaitszym wyglądzie i zapachu), Souvenirs d´Amour (wielkokwiatowe i nostalgiczne, o wyjątkowej woni). Odległość sadzenia: różna w zależności od odmiany.
  • Dzikie róże:
    krzewy bardzo odporne na niekorzystne warunki i łatwe w pielęgnacji, o prostych, pachnących kwiatach, kwitną raz w ciągu okresu wegetacyjnego, intensywnie odwiedzane przez ptaki, pszczoły i inne zwierzęta, owocują, chętnie sadzone grupami w formie żywopłotów. Odległość sadzenia: 150–250 cm. Szczegółowe informacje na temat poszczególnych gatunków i form hodowlanych znajdą Państwo w odpowiednim dziale leksykonu roślin OBI.

Podstawy owocnej hodowli i pielęgnacji

Majestatyczne róże potrzebują przede wszystkim słonecznego stanowiska i świeżego powietrza. Jednakże niektóre gatunki i formy hodowlane zadowolą się też stanowiskiem półcienistym. Królowa kwiatów jest generalnie dość kapryśna – nie lubi miejsc zbyt gorących, zbyt suchych, zbyt mokrych ani zbyt zacienionych. Jeśli warunki nie będą zbyt różowe w dosłownym znaczeniu tego słowa, to znaczy nieoptymalne, wówczas róża może szybko zacząć cierpieć z powodu chorób lub inwazji szkodników. O tym, że jej wysokość niedobrze się miewa, może w pewnych okolicznościach świadczyć bledsza barwa kwiatów. To samo tyczy się przekwitania. Jeśli roślina jest w złej kondycji, przekwita wyraźnie szybciej. Róże generalnie rosną dobrze prawie we wszystkich glebach, jeśli te są dobrze przygotowane, a dany substrat podłoża zawiera niezbędne składniki pokarmowe. Szczególnie godne polecenia są głębokie, suche, próchniczo-gliniaste gleby bogate w składniki pokarmowe. Na takim podłożu rośliny intensywnie rosną i obficie kwitną. Jeśli róże zostały na zimę przykryte folią lub podobnym materiałem dla ochrony przed mrozem, najlepiej odkryć je wtedy, kiedy zaczynają kwitnąć forsycje (Forsythia), to znaczy na początku tak zwanej wczesnej wiosny, która następuje po przedwiośniu (kiedy kwitną przebiśniegi i krokusy). Róże szlachetne i rabatowe przycina się wtedy na wysokości ok. 20 cm oraz usuwa się słabsze pędy, jak również te stare, zdrewniałe. Przemarznięte lub zbyt słabe pędy najlepiej ścinać aż do zdrowego drewna. Co parę lat należy też przycinać pędy starsze. Chociaż każda odmiana róż posiada swoje drobne osobliwości i cechy szczególne, do wszystkich roślin z tego królewskiego rodzaju stosuje się jedna bezwzględna zasada: przy podlewaniu nie wolno moczyć liści! Inaczej może szybko dojść do wystąpienia chorób grzybowych. Ziemi wokół róż nie należy też ściółkować korą. Więcej szczegółowych informacji na temat pielęgnowania poszczególnych odmian róż znajdą Państwo w odpowiednim dziale leksykonu roślin OBI. Na koniec jeszcze jedna drobna rada: cały włożony wysiłek się opłaci – ich wysokości odwdzięczą się Państwu swoją niezrównaną urodą oraz cudownym zapachem. Życzymy zatem wielu sukcesów w hodowaniu tych królewskich kwiatów!

Najpopularniejsze produkty w kategorii Rośliny

  • Zamów i odbierz
  • Dostawa
  • Sprawdź dostępność w markecie
Do góry