Drzewa i krzewy iglaste – różne rozmiary i urok wiecznej zieloności!

Każdy zna przedstawicieli tej dużej grupy roślin, ich zdrowy wygląd i wiecznie zieloną szatę z igieł, którą noszą przez cały rok (a w każdym razie większość gatunków). Niektóre z tych roślin nagonasiennych cieszą się naszą szczególną uwagą w okresie świąt Bożego Narodzenia. Wtedy to bowiem rośliny iglaste, zwane też sosnowcami (Pinales lub Coniferales) w postaci choinek przez krótki czas goszczą w naszych mieszkaniach. Ozdabiamy te drzewka, podziwiamy ich urodę i cieszymy się obecnością naturalnej zieleni w naszej przestrzeni życiowej. Nic dziwnego zatem, że kiedy dzisiaj myślimy o pięknych, wiecznie zielonych sosnowcach, przed oczami staje nam obraz jodły, świerku lub sosny. Ten jednak, kto sądziłby, że rośliny iglaste nie mogą być też stosunkowo niedużego wzrostu i mają niewiele więcej do zaoferowania, byłby w błędzie. I tak na przykład istnieją rozmaite gatunki mniejszych sosnowców, które mogą konkurować z urokliwymi drzewkami bonsai, gdy chodzi o rozmiary, formę i kształt. Zalicza się do nich między innymi jałowiec płożący (Juniperus horizontalis), osiągający wysokość od 20 do 40 centymetrów. W rzeczywistości istnieje całkiem sporo gatunków iglaków, których wysokość nie przekracza jednego metra. Jednak wiecznie zielone nagonasienne mają wiele do zaoferowania nie tylko pod względem wzrostu. Więcej na ten temat dowiedzą się Państwo niżej. W leksykonie roślin OBI łatwo odnaleźć też informacje na temat poszczególnych gatunków!

Czemu warto mieć iglaki w domu i wokół domu

Niektóre zalety drzew i krzewów iglastych są oczywiste na pierwszy rzut oka: Prawie wszystkie te rośliny są wiecznie zielone i mrozoodporne, a wiele gatunków doskonale sprawdza się jako rośliny kubłowe. To ostatnie oznacza, że mogą też Państwo z powodzeniem hodować sosnowce jako rośliny pokojowe – nie tylko w okresie świąt Bożego Narodzenia. Poza tym większość drzew i krzewów iglastych jest stosunkowo mało wymagająca i łatwa w pielęgnacji. Wymienione cechy posiadają – z nawiązką – na przykład jodła koreańska (Abies koreana), odmiana karłowa żywotnika zachodniego (Thuja occidentalis), cyprysik japoński (Chamaecyparis obtusa), jodła szlachetna, odmiana karłowa „Blaue Hexe” (Abies procera) oraz cyprysik Lawsona (Chamaecyparis lawsoniana). Takie dekoracyjne odmiany karłowe pochodzą od większych gatunków macierzystych, od których wzięły swoją nazwę. Ich szczególny kształt bywa wynikiem jednego z dwóch procesów. Albo wybiera się drobniejsze iglaki spośród niezliczonych siewek, albo tak zwane „czarcie miotły” są efektem spontanicznych mutacji zachodzących w naturze. Te ostatnie często bywały zbierane przez ogrodników w środowisku naturalnym i później hodowane. Atrakcyjne odmiany karłowe wyglądają bardzo dobrze nie tylko jako rośliny kubłowe; doskonale pasują też do estetyki mniejszych form ogrodowych, takich jak ogród z wrzosami, ogród zen czy skalniak w stylu japońskim. Ponieważ ich tempo wzrostu wynosi tylko ok. 1 cm na rok, można być pewnym, że takie karłowate drzewko nie będzie wymagało szczególnie intensywnego przycinania. Dzięki temu wiecznie zielone rośliny będą roztaczać w Państwa ogrodzie swój niepowtarzalny urok, a mimo to nawet po dwudziestu latach nie przeistoczy się on w krainę cienia. Jeszcze szerszy wybór rozmaitych możliwości znajdziecie Państwo wśród średnio wysokich oraz wysokich sosnowców. Oto niektóre wyższe drzewa i krzewy iglaste, które świetnie nadają się również do małych oraz średnich ogrodów:

  • Jodła górska karłowa (Abies lasiocarpa, odmiana „Compacta”) osiąga ok. 4 do 5 m wysokości, a rozpiętość gałęzi wynosi do 2 m. To drzewo lepiej czuje się w półcieniu.
  • Jałowiec wirginijski (Juniperus virginiana, odmiana „Glauca”) osiąga ok. 3 m wysokości i od 3 do 5 m szerokości. Preferuje słoneczne stanowiska.
  • Popularna odmiana karłowa żywotnika (Thuja occidentalis „Caespitosa”) osiąga zaledwie ok. 30 cm wysokości i 40 cm szerokości. Również najchętniej rośnie w półcieniu.
  • Karłowa odmiana cyprysika japońskiego (Chamaecyparis obtusa „Pygmaea”) osiąga ok. 60 cm wysokości i szerokości. Najlepiej czuje się na suchym, półcienistym stanowisku.
  • Jałowiec pośredni (Juniperus media) osiąga wysokość ok. 1,2 m oraz szerokość 1 m i preferuje stanowiska słoneczne.

Inne popularne gatunki oraz informacje dotyczące między innymi pielęgnacji poszczególnych drzew i krzewów iglastych znajdziecie Państwo w każdej chwili w obszernych zasobach leksykonu roślin OBI.

Drzewa i krzewy iglaste to poniekąd pionierzy świata roślinnego

Jak pokrótce wspomniano powyżej, sosnowce zaliczają się w botanice do grupy roślin nagonasiennych. Rośliny te, zwane też nagozalążkowymi (Gymnospermae), wykształciły się ok. 270 milionów lat temu. Zaliczają się do najstarszych żyjących roślin na naszej planecie. Innymi słowy, sosnowce powstały w czasach, gdy jeszcze żyły dinozaury. Nagonasienne to rośliny, u których nasiona bądź zalążki nie są osłonięte przez owocolistki, tylko spoczywają bezpośrednio na łuskach. Drzewa i krzewy iglaste wytwarzają przy tym tak zwane szyszki – zdrewniałe twory o najróżniejszych kształtach. Stąd też pochodzi łacińska nazwa Coniferales – od słów conus (stożek) i ferre (nosić). Ze względu na swoje nagie nasiona, drzewa i krzewy iglaste często występują jako rośliny pionierskie zasiedlające tereny wolne od roślinności, gdyż ich szyszki mają już „na pokładzie” znaczną część składników odżywczych niezbędnych do wykiełkowania nasion. Dzięki temu roślina potomna świetnie sobie radzi również na podłożach, na których inne rośliny być może nie znajdują wystarczająco dobrych warunków do wzrostu.

Niewymagające i łatwe w pielęgnacji – sam zysk dla każdego ogrodu (i ogrodnika)

Drzewa i krzewy iglaste są na ogół bardzo wytrzymałe i wymagają stosunkowo niewielu zabiegów pielęgnacyjnych. Oczywiście również i do nich stosuje się ta sama zasada, co w przypadku wszystkich innych roślin: troskliwa pielęgnacja i opieka przyniosą efekty i wyraźnie ułatwiają roślinie osiągnięcie pełnego potencjału. Poniżej omawiamy pokrótce w punktach, jak można z powodzeniem wspierać zdrowy i zgodny z naturą rozwój sosnowców. Życzymy sukcesów w hodowli iglaków!

  1. Sadzenie i podlewanie: Drzewa i krzewy iglaste należy sadzić wiosną i przez pierwszy rok podlewać zgodnie z zapotrzebowaniem. Ważna jest też ochrona młodych roślin przed zbyt silnym nasłonecznieniem, żeby uniknąć uszkodzeń spowodowanych przez promieniowanie słoneczne.
  2. Spulchnienie otaczającej ziemi: Wystarczy raz do roku wzruszyć ziemię wokół iglaka grabiami lub podobnym narzędziem. Za jednym zamachem można też usunąć opadłe igły. Dzięki temu obniża się ryzyko chorób grzybowych.
  3. Nawożenie: Do nawożenia nadaje się przede wszystkim nawóz Blaukorn. Należy go po prostu rozsypać równomiernie wokół pnia.
  4. Cięcie korekcyjne i formujące: Ponieważ wiele drzew i krzewów iglastych rośnie wolno, należy w miarę możliwości zrezygnować z radykalnych cięć korekcyjnych czy formujących. Istnieją wręcz gatunki, które w przyciętych miejscach nie wypuszczą już nowych pędów.
  5. Połamane gałęzie: Gałęzie drzew czy krzewów iglastych, które uległy złamaniu np. podczas silnego wiatru, należy możliwie szybko usunąć w taki sposób, żeby nie uszkodzić reszty rośliny. Złamane gałęzie często okazują się mniej odporne na choroby oraz szkodniki i w pewnych okolicznościach mogą zainfekować całą roślinę.

Najpopularniejsze produkty w kategorii Rośliny

  • Zamów i odbierz
  • Dostawa
  • Sprawdź dostępność w markecie
Do góry