Jak zamontować i obudować stelaż podtynkowy w łazience?

zestaw-big

Projektowanie łazienki w nowym domu to nie lada wyzwanie. Zwłaszcza w małym pomieszczeniu liczy się estetyka idąca w parze z funkcjonalnością. Dowiedz się, jak rozmieścić w łazience ceramikę sanitarną i zabudować ją za pomocą stelaża podtynkowego.

Stelaż podtynkowy to metalowa rama, na której montuje się ceramikę łazienkową, najczęściej – muszlę klozetową, ale także bidet bądź umywalkę. Przy zastosowaniu stelaży podtynkowych można zapewnić stabilne zamontowanie takiej ceramiki przy jednoczesnym ukryciu różnego rodzaju elementów podłączenia (takich jak rury) i akcesoriów do obsługi (np. spłuczka). Stosując stelaże podtynkowe, oszczędzasz miejsce i nadajesz łazience elegancki wystrój.

W każdym przypadku trzeba pamiętać o wyborze odpowiedniego rodzaju stelaża i zastosowanego w nim materiału, a także zabudowy takiego stelaża. Równie ważne jest zachowanie właściwej kolejności prac w trakcie montowania go.

1. Jak dobrać i jak zamontować stelaż podtynkowy? 2. Montaż stelaża podtynkowego w 4 krokach
3. Wykonywanie zabudowy stelaża podtynkowego

1. Jak dobrać i jak zamontować stelaż podtynkowy?

Stelaże podtynkowe pojawiły się w polskich łazienkach już w latach 90. XX wieku. Powieszone na nich elementy z ceramiki prezentują się okazale przez wiele lat. Stelaż podtynkowy – jaki wybrać? – to pytanie, które zadaje sobie wiele osób urządzających nowe lub remontujących stare mieszkanie. Jeśli chodzi o dobranie i obudowanie stelaża podtynkowego, trzeba pamiętać o kilku kwestiach.

Rodzaje i zastosowanie stelaży podtynkowych

Stelaże podtynkowe stosowane są do montażu ceramiki łazienkowej, ale nie ma w tym zakresie rozwiązań uniwersalnych. Istnieje kilka odmian takich stelaży. Na co należy zwrócić uwagę?

Po pierwsze, bardzo istotną kwestią jest rodzaj stelaża. W tym przypadku można spotkać jego dwie zasadnicze odmiany:

  1. Zestaw podtynkowy do zabudowy mokrej (ciężkiej) – stosowany w przypadku ścian murowanych. Wymaga on obmurowania, przez co jego montaż jest bardziej czasochłonny. Najlepiej w tej kwestii sprawdzają się stelaże wypełnione styropianem.
  2. Stelaż do zabudowy suchej (lekkiej) – można go montować zarówno w ścianie murowanej, jak i w tej z płyt kartonowo-gipsowych.

Równie istotna jest wysokość stelaża. Można się spotkać z jego trzema odmianami. Jeśli chodzi o stelaż podtynkowy niski, rama nośna ma wysokość 80 lub 90 cm, a w przypadku zabudowy wysokiej – od 110 do 130 cm. Jest to istotne pod kątem umiejscowienia ceramiki łazienkowej (stelaże podtynkowe niskie stosowane są np. przy toaletach, a stelaże do zabudowy wysokiej – np. przy umywalkach). Trzecią z odmian jest stelaż do WC samonośny ze specjalnie wzmocnioną ramą oraz z profilem o większym przekroju dla nietypowych rozwiązań w zakresie ceramiki łazienkowej.

Oprócz tego, jeśli chodzi o stelaż podtynkowy, zestaw może się różnić innymi cechami:

  • • pojemność spłuczki wody – najczęściej jest to 6 litrów, można się spotkać z tzw. podwójnymi systemami, w przypadku których spuszcza się całą zawartość spłuczki jednocześnie lub jej połowę, a także ze spłuczkami z trybem oszczędnym, w którym można regulować poziom napełnienia zbiornika,
  • • dopasowanie przycisku do stelaża – często nie jest on elementem zestawu, ale producenci zwykle określają, który z nich jest rozwiązaniem dedykowanym do konkretnego modelu stelaża,
  • • głębokość stelaża – im większa, tym lepiej, szczególnie w małych pomieszczeniach – zwiększa to wygodę korzystania z toalety,
  • • długość gwarancji – im dłuższa na stelaż WC, tym lepsza jakość, trzeba jednak sprawdzić dodatkowo, jakie elementy stelaża ona obejmuje.

2. Montaż stelaża podtynkowego w 4 krokach

Po wyborze rodzaju stelaża podtynkowego, należy zwrócić szczególną uwagę na jego poprawny montaż. Co zrobić, aby uniknąć kosztownych i czasochłonnych w poprawie błędów podczas instalacji? Działaj według 4 kroków:

  1. Dobierz odpowiednie miejsce do montażu w zależności od rodzaju stelaża

Rodzaj stelaża należy dostosować do miejsca jego montażu. Stelaż do zabudowy ciężkiej znajduje zastosowanie przede wszystkim w łazienkach, które dopiero powstają lub też takich, które mają ściany murowane. Ramę stelaża podtynkowego do zabudowy ciężkiej oraz spłuczkę należy uprzednio przykręcić śrubami do ściany, a zbiornik spłukujący do instalacji wodnej. Do ramy przytwierdź śruby do zamontowania misy WC i zabezpiecz je nakrętkami. Takie stelaże wymagają obmurowania zarówno po bokach, jak i od dołu.

Z kolei stelaże do zabudowy lekkiej (np. Zestaw podtynkowy pneumatyczny Diago Cersanit z deską wolnoopadającą), będą idealne na mniejszych przestrzeniach, szczególnie przy ich montażu w narożnikach. Stelaż podtynkowy montuje się do ściany śrubami z kołkami rozporowym, które ułatwiają zdystansowanie ramy od ściany. Dolną część stelaża przytwierdź do podłoża, po uzyskaniu pożądanej wysokości. Wiszącą misę ustępową nałóż na śruby i zabezpiecz, tak samo jak w przypadku stelaża do zabudowy ciężkiej. Do zabudowy stosuje się płyty g-k o grubości co najmniej 12,5 mm i dwóch warstwach. Dzięki temu nie trzeba się martwić o pękanie znajdującej się na niej ceramiki.

  1. Ustal wysokość montażu stelaża

Elementy sanitarne łazienki mają znormalizowane wysokości, na których się je montuje. W przypadku deski ustępowej, jej górna krawędź znajduje się na wysokości 40 cm od poziomu podłogi. Trzeba jednak mieć na uwadze to, że posadzka w łazience podnosi się, gdy zastosuje się np. terakotę i klej. Gdy popełni się błąd w tym zakresie, będzie on niemożliwy do zlikwidowania, jeśli stelaż nie ma regulacji przyłączy.

  1. Wykonaj podłączenie wodne do spłuczki podtynkowej

Podłączenie wodne do spłuczki podtynkowej powinno się wykonać z wykorzystaniem rur z tworzywa sztucznego lub z metalu. Do instalacji nie można stosować wężyków gumowych z gumy powleczonej jedynie metalem.

Równie ważny jest odpowiedni zawór odcinający montowany w rurze, która odprowadza wodę. Zabudowa stelaża powinna także mieć wywiercony otwór rewizyjny, który pozwoli na zakręcenie wody, gdy nastąpi awaria.

  1. Zapewnij drożność odpływu kanalizacyjnego WC

Aby nieczystości, które spływają z WC, nie powodowały problemów z drożnością systemu odpływowego, rury kanalizacyjne:

- nie mogą być zbyt długie,

- powinny mieć co najmniej 0,1 m średnicy i być wykonane z polipropylenu, polietylenu, polichlorku winylu lub poliestrowej żywicy wzmacnianej dodatkowo włóknem szklanym,

- muszą być poprowadzone z odpowiednim spadkiem (co najmniej 2% – oznacza to, że początek odpływu i koniec odpływu o długości 80 cm muszą różnić się wysokością co najmniej 1,6 cm - nie może ona jednak przekraczać 1 m).

3. Wykonywanie zabudowy stelaża podtynkowego

Wykonanie zabudowy stelaża podtynkowego rozpoczyna się od pomiaru powierzchni w łazience oraz wyboru odpowiedniego materiału. Następnie można przejść do właściwych prac budowlanych, pamiętając przy tym o właściwym zabezpieczeniu stelaża.

Pomiar powierzchni

Aby prawidłowo wykonać WC podtynkowe w łazience, potrzebna jest odpowiednia powierzchnia. W standardowych przypadkach, jeśli chodzi o muszlę klozetową, powinna ona liczyć:

  • • 50 cm szerokości,
  • • 20 cm długości,
  • • 120 cm wysokości.

Oprócz tego trzeba zarezerwować również miejsce na miskę WC (zwykle ma ona ok. 40 cm szerokości i ok. 60 cm długości). Aby korzystanie z toalety było wygodne, wystarczy 20 cm po jej bokach (choć tutaj warto zarezerwować sobie przestrzeń na szczotkę do WC) i ok. 60 cm u frontu toalety. Dzięki temu toaleta podtynkowa będzie funkcjonalna. Każdy stelaż podtynkowy wymiary ma zwykle podobne (choć w ofertach znajduje się również stelaż podtynkowy slim), stąd też należy pamiętać o wyżej wymienionych proporcjach.

Materiały wykorzystywane do zabudowy stelaży

Zestaw podtynkowy WC powinien być zabudowany w trakcie dwuetapowych prac. Najpierw stosuje się specjalną płytę, a następnie dodatkową formę zabezpieczenia, która jednocześnie spełnia funkcje estetyczne. Producenci stelaży w zestawie umieszczają zwykle elementy montażowe, dzięki czemu nie trzeba się martwić o to, że nie zamontuje się prawidłowo całego stelaża.

Wybór materiału

Zabudowę stelaża podtynkowego wykonuje się zwykle z wykorzystaniem dwóch podstawowych materiałów: płyty gipsowo-kartonowej H2 lub gotowej płyty budowlanej z XPS.

Płyta gipsowo-kartonowa doskonale sprawdza się przy niskim budżecie, aczkolwiek na wykonanie z jej wykorzystaniem stelaża podtynkowego trzeba przeznaczyć więcej czasu i wysiłku. Wynika to z faktu, iż jest ona cięższa od gotowej płyty budowlanej, pyli podczas jej przecinania oraz wycinania w niej otworów, a dodatkowo wymaga gruntowania przed jej przyłożeniem do ściany. Zanim taki grunt wyschnie, trzeba zwykle odczekać od kilku do kilkudziesięciu godzin.

Znacznie łatwiejsza i szybsza w montażu jest płyta budowlana z XPS. Można ją z powodzeniem stosować w sytuacji, w której remont wykonuje się w miejscu zamieszkania. Nie trzeba się martwić wówczas, że toaleta będzie przez długi czas niezdatna do użytku. Zestaw WC podtynkowy z płyty XPS można zamontować już nawet w niecałe pół godziny. Wynika to z faktu, iż mają one zwykle gotowe otwory na przyłącza sanitarne oraz do powieszenia miski WC. Choć płyty XPS są droższe od płyt gipsowo-kartonowych, to jednocześnie charakteryzują się one większą odpornością na wilgoć.

Dobrym, aczkolwiek nieco bardziej czasochłonnym rozwiązaniem, będzie obudowanie stelażu podtynkowego bloczkami z betonu komórkowego. Dzięki takim bloczkom ściana za toaletą jest znacznie bardziej wytrzymała, co bywa szczególnie ważne w przypadku narażenia ściany na uszkodzenia (np. ze strony dziecka lub starszej albo niepełnosprawnej osoby). Gdy stawiamy stelaż z bloczków betonu komórkowego, warto zabezpieczyć je dodatkowo folią w płynie.

Obudowanie stelaża podtynkowego krok po kroku

Jeśli chcesz samodzielnie wykonać WC, zestaw podtynkowy powinieneś zamontować według poniższych kroków:

  • • Wymierzenie elementów zabudowy – także takich jak płytki i fugi.
  • • Przycięcie profili metalowych i zamontowanie ich w odpowiednich miejscach z wykorzystaniem kołków montażowych.
  • • Wycięcie otworów na płycie (zwykle dokonuje się go przy wykorzystaniu specjalnego wzornika dostarczanego wraz ze stelażem).
  • • Zamontowanie płyty na stelażu przy wykorzystaniu wkrętów do blach.
  • • Malowanie lub ułożenie płytek i ich zafugowanie.
  • • Montaż muszli WC – stosuje się do tego specjalne długie szpilki, które są dostępne zwykle w zestawie montażowym.
  • • Dokręcenie i wypoziomowanie muszli WC – gdy sprawdzi się już jej szczelność.
  • • Zamontowanie deski WC oraz przycisku.
  • • Silikonowanie połączenia muszli WC z kafelkami.

Zabezpieczenie stelaża podtynkowego

Zanim wykona się zabudowę stelaża podtynkowego, trzeba pamiętać o jego odpowiednim zabezpieczeniu. W tym zakresie istotne jest bardzo stabilne połączenie stelaża ze ścianą, ale również z posadzką w łazience. Obudowa stelaża musi się charakteryzować odpowiednią wytrzymałością na obciążenia. W innym przypadku dojdzie do pęknięć, które powstaną w związku z naciskiem miski toaletowej, która waży często kilkadziesiąt kilogramów. Jak uniknąć takich uszkodzeń? Jeśli chodzi o stelaż podtynkowy WC, grubość takiej obudowy powinna mieć co najmniej 20 mm. Osiągnie się to, jeśli zastosuje się podwójną warstwę płyty gipsowo-kartonowej (jedna ma grubość tylko 12,5 mm) lub pojedynczą z płyty budowlanej.

 

  • Zamów i odbierz
  • Dostawa
  • Sprawdź dostępność w markecie
Do góry