Krótki przewodnik po płytkach gresowych

Gres szkliwiony to odmiana gresu porcelanowego. Jego powierzchnia pokryta jest warstwą szkliwa (podobnie jak tradycyjne kafle ceramiczne), co pozwala uzyskać bogatą kolorystykę i dekoracyjne wzory. Płytki są odporne na zabrudzenia, łatwe do czyszczenia i polecane do pomieszczeń takich jak łazienki, kuchnie czy salony.

Ten rodzaj poddaje się procesowi mechanicznego polerowania po wypaleniu samej płytki, dzięki czemu zyskuje ona wysoki połysk i eleganckie wykończenie. Powierzchnia przypomina kamień naturalny, marmur lub luksusowe okładziny. Taki materiał jest atrakcyjny wizualnie – nadaje wnętrzom elegancji i kunsztowności. Posiada jednak mniejszą odporność na zarysowania w porównaniu z gresem technicznym, jest bardziej podatny na zabrudzenia i wymaga specjalnej impregnacji.

Jest to najbardziej „surowa” forma gresu. Płytka nie ma warstwy szkliwa, a jej barwa i struktura wynikają z naturalnej mieszanki surowców. Kolor oraz wzór są jednorodne na całej grubości, co sprawia, że nawet duża powierzchnia wygląda estetycznie. Gres techniczny ma największą odporność mechaniczną. Jest odporny na mróz, działanie wody, a także ścieranie, uderzenia czy zmiany temperatury. Stosuje się go wszędzie tam, gdzie ważna jest przede wszystkim trwałość i praktyczność, np. w garażach, magazynach, warsztatach, tarasach i balkonach.

Kliknij i sprawdź, jak pielęgnować i impregnować gres >>>

Twardość gresu to efekt specyficznego procesu produkcji – mieszanka surowców jest prasowana pod wysokim ciśnieniem, a następnie wypalana w temperaturze ok. 1200–1300°C. W ten sposób powstaje bardzo zwarta i wytrzymała struktura. Materiał osiąga wysokie wartości w skali Mohsa (7–8/10), co oznacza, że jest odporny na zarysowania i uszkodzenia mechaniczne.

• PEI I – powierzchnie mało uczęszczane (łazienki),

• PEI II – miejsca o lekkim natężeniu ruchu (sypialnie),

• PEI III – pomieszczenia domowe o średnim użytkowaniu (kuchnie, salony),

• PEI IV – miejsca mocno eksploatowane (korytarze, biura),

• PEI V – intensywnie używane powierzchnie publiczne (sklepy, galerie handlowe).

Gres charakteryzuje się bardzo niską nasiąkliwością – zwykle poniżej 0,5% (dla porównania wartość dla tradycyjnych płytek ceramicznych wynosi 3–10%). Wykonane z niego produkty są odporne na działanie wody: nie odkształcają się ani nie pękają pod jej wpływem. Można je bezpiecznie układać w miejscach o podwyższonym poziomie wilgotności (łazienki, kuchnie, pralnie) oraz na zewnątrz.

Bezpośrednio związana z niską nasiąkliwością jest odporność na mróz. Płytki, które nie chłoną wody, są lepiej zabezpieczone przed zamarzaniem ich struktury. Nie pękają ani nie kruszą się przy spadkach temperatury. Potwierdzeniem mrozoodporności jest odpowiednie oznaczenie producenta – symbol śnieżynki lub dopisek „frost resistant”. Taki gres nadaje się na m.in. tarasy, balkony, elewacje czy schody zewnętrzne.

Bezpieczeństwo użytkowania gresu określają klasy antypoślizgowości. Są one oznaczone symbolami od R9 do R13 według normy DIN 51130.

• R9 – najniższa klasa, podłogi o minimalnym ryzyku poślizgu (np. suche pomieszczenia),

• R10 – standardowe wnętrza mieszkalne (łazienki, kuchnie),

• R11 – pomieszczenia, gdzie często występuje wilgoć (tarasy, strefy wejściowe),

• R12 – powierzchnie przemysłowe, hale produkcyjne,

• R13 – maksymalna antypoślizgowość, np. w basenach, myjniach samochodowych.

Czytaj także: Płytki czy panele – jaką podłogę wybrać do przedpokoju? | OBI

Zacznij od ustalenia, gdzie dokładnie będą leżeć płytki i jakie obciążenia mogą na nie działać (ruch pieszy, wilgoć, mróz, obciążenia punktowe). Gres podłogowy – do salonu czy korytarza – powinien mieć dobrą odporność na ścieranie, np. PEI III–IV. Płytki przeznaczone do kuchni i łazienki mają dodatkowo wysoką klasę antypoślizgową, np. R10/R11 lub wyżej. W strefach prysznicowych lepiej zrezygnować z polerowanych, bardzo śliskich nawierzchni. Najlepsze gresy na schody zewnętrzne, tarasy i balkony to płytki mrozoodporne, antypoślizgowe (R11–R13) i posiadające odpowiednią grubość – optymalny wybór wynosi 20 mm.

Gres na ścianie nie musi być gruby. Do celów dekoracyjnych wystarczą cienkie płytki mające 6–8 mm. Grubsze kafelki (8–10 mm) stosuje się na podłodze. Do tarasów, chodników i miejsc narażonych na obciążenia lub mróz producenci oferują kafle 10–20 mm. Są one zaprojektowane do montażu tradycyjnego (na zaprawie) lub na systemach podkładek. Mają większą wytrzymałość, odporność na ścieranie oraz na wysoką i niską temperaturę.

Gresy zewnętrzne i wewnętrzne dostępne są w wielu rozmiarach, od małych (np. 10x10 cm) po wielkoformatowe, takie jak 60x120 cm czy 120x120 cm, a także w niestandardowych kształtach, typu heksagony czy mozaiki. Popularne formaty prostokątne to np. gres 120x60 cm, 30x60 cm, 20x120 cm czy 60x60 cm, a kwadratowe – 60x60 albo 30x30 cm. Wybór jest olbrzymi i zależy od indywidualnych preferencji oraz stylu aranżacji wnętrza. Gres wielkoformatowy wygląda bardzo nowocześnie, ale wymaga idealnie wypoziomowanego podłoża i fachowego montażu (mniejszy zapas na nierówności). Przy niestabilnym podłożu lepiej wybierać mniejsze kafle.

Wygląd płytek wpływa na styl wnętrza, ale też na użytkowanie i konserwację. Gres biały czy beżowy optycznie powiększy pomieszczenie i będzie stanowił doskonałe tło dla kolorowych elementów wyposażenia. Pozwala to na swobodne eksperymentowanie z wystrojem. Ciemne kafle kamuflują zabrudzenia i stanowią bazę do stworzenia nowoczesnego, luksusowego wnętrza. Wśród dostępnych modeli dużą popularnością cieszy się gres szary – jest uniwersalny i można do niego dopasować w zasadzie każdy inny kolor.

Nowoczesne technologie produkcji umożliwiają uzyskanie niezliczonej liczby wzorów i faktur. Gres może imitować drewno, kamień naturalny, beton czy marmur, zachowując przy tym wszystkie parametry techniczne ceramiki.

• gres drewnopodobny,

• gres jodełka,

• gres lastryko,

• gres patchwork,

• gres marmur,

• gres imitujący beton,

• gres metalizowany.

Gres do łazienki, kuchni czy salonu oznaczony jest symbolem V1–V4. To klasyfikacja informująca o tym, jak bardzo odcień będzie różnić się między pojedynczymi płytkami – im wyższa liczba, tym większa zmienność. Przy imitacjach naturalnych materiałów często występuje kategoria V3–V4 umożliwiająca uzyskanie najbardziej naturalnego efektu. Aby kafle nie różniły się odcieniami, kupuj gres z jednego numeru partii lub zamawiaj go w zapasie. Przed zakupem zawsze też oglądaj próbki w oświetleniu dziennym i sztucznym.

Tutaj pisaliśmy o tym, jak krok po kroku układać płytki na podłodze