Pleśń w domu – jak usunąć pleśń ze ścian i zapobiegać jej powstaniu?

Pleśń na ścianach to oznaka grzyba rosnącego w pomieszczeniach wilgotnych i słabo wentylowanych. Jest nieestetyczna, szkodliwa dla zdrowia i osłabia konstrukcję budynku. W zależności od przyczyny i miejsca występowania wyróżnia się pleśń czarną, białą, zieloną, żółtą i czerwoną. Pozbędziesz się problemu, odgrzybiając ściany – w zależności od stopnia rozwoju zrobisz to domowymi sposobami lub gotowymi środkami na pleśń. W przypadku dużego zapleśnienia konieczne będzie zaangażowanie firmy wykonującej profesjonalne odgrzybianie pomieszczeń mieszkalnych i wykonanie generalnego remontu obejmującego m.in. kucie zainfekowanego tynku.

Pleśń jest szkodliwa dla zdrowia. Wywołuje reakcje alergiczne, takie jak: kichanie, kaszel, zaczerwienienie oczu, wysypki skórne i katar. Długotrwałe przebywanie w zagrzybionym pomieszczeniu prowadzi do problemów z oddychaniem i duszności, zwłaszcza u osób z astmą lub przewlekłymi chorobami płuc. Niektóre gatunki grzybów, np. czarna pleśń, wytwarzają mykotoksyny. Kontakt z nimi powoduje bóle i zawroty głowy, nudności, zmęczenie oraz problemy neurologiczne.

Ten rodzaj grzyba występuje, gdy w całym domu są problemy z wilgocią. Na zaatakowanej powierzchni często najpierw tworzą się czarne kropki, a następnie obszary, które z powodu wielu różnych rodzajów pleśni mogą wyglądać w różny sposób – od suchych do śluzowatych. Czarna pleśń na ścianie stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia.

Pojawia się w nieogrzewanych, chłodnych i wilgotnych pomieszczeniach, np. w piwnicy. Trudno ją dostrzec od razu, zwłaszcza kiedy pojawi się na jasnej powierzchni. Wtedy pomagają inne oznaki: zapach stęchlizny oraz obecność szkodników – prosionka szorstkiego i rybika srebrzystego. Biała pleśń na ścianie jest uważana za czynnik wywołujący problemy z oddychaniem, reakcje alergiczne, podrażnienia błon śluzowych oraz infekcje grzybicze.

Rozwija się na żywności, w ziemi doniczkowej oraz wilgotnych pokojach. Grzyb często tworzy futrzaną, puszystą powłokę. Zielona pleśń powoduje alergie i astmę, jednak jest uważana za mniej szkodliwą dla zdrowia niż inne rodzaje.

Do rozwoju żółtej pleśni przyczynia się nieodpowiednia higiena – niewłaściwe utrzymanie budynku, brak napraw wycieków i uszkodzeń strukturalnych, stojąca woda w piwnicach. Grzyb preferuje wilgotne kąty, tapicerkę lub bawełniane tkaniny. Żółta pleśń, podobnie jak czarna, jest szczególnie szkodliwa dla zdrowia ludzi i zwierząt.

Tworzy się na podłożach zawierających celulozę, takich jak papierowe tapety. Najlepiej rozwija się w wilgotnym środowisku, np. w łazienkach. Czerwona pleśń jest mniej szkodliwa dla zdrowia niż czarna lub żółta, ale nierzadko powoduje m.in. astmę.

Jeżeli pleśń znajduje się na niewielkim obszarze, takim jak fragment ściany, a przyczyną jej powstania nie jest poważna wada konstrukcyjna budynku, usuń ją samodzielnie.

Zacznij od otwarcia okien w pokoju i zamknięcia drzwi do innych pomieszczeń. Usuń meble lub akcesoria domowe i zabezpiecz je przed zanieczyszczeniem za pomocą folii malarskiej. Podczas odgrzybiania ścian noś odzież ochronną – rękawiczki, maskę i okulary. Dobrym wyborem jest użycie maski ochronnej FFP3 – uchroni Cię przed wdychaniem zarodników grzyba.

Aby zredukować unoszące się w powietrzu zarodniki, ostrożnie spryskaj obszar zaatakowany przez grzyba specjalnym środkiem na pleśń w domu. Dzięki temu zapobiegniesz przedostaniu się zarodników do powietrza. Płyn biobójczy przenika przez błony komórkowe grzybów i pleśni, całkowicie degradując je w ciągu kilkunastu minut.

Następnie usuń zapleśniałą tapetę, boazerię lub fugę i umyj ścianę. Bezwonne i bezchlorowe preparaty do usuwania pleśni nadają się do kuchni, sypialni i pokojów dziecięcych. W łazience i pod prysznicem stosuj preparaty z chlorem, które działają wybielająco i dezynfekująco. Dla własnego bezpieczeństwa i uniknięcia uszkodzenia powierzchni zwracaj uwagę na instrukcję producenta i postępuj zgodnie z jej wskazówkami.

Domowe środki na pleśń na ścianie są ekologiczne i dobrze sprawdzają się, gdy problem jest w początkowej fazie.

Zainfekowane tapety ostrożnie usuń i zutylizuj. To samo zrób ze starym silikonem z fug. W ten sposób zarodniki nie przedostaną się do innych pomieszczeń. Unikniesz ponownego rozwoju grzybów w domu, jeśli do montażu urządzeń sanitarnych zastosujesz silikon sanitarny lub silikon blokujący pleśń. Po zakończeniu odgrzybiania ścian dokładnie wyczyść płytki, podłogi i elementy wyposażenia za pomocą preparatu na pleśń.

Regularnie sprawdzaj wilgotność powietrza w swoim domu lub mieszkaniu przy pomocą higrometru, zwłaszcza jeśli podejrzewasz występowanie pleśni. Zalecany wskaźnik wilgotności w pomieszczeniach zamkniętych to 30–65%, a najlepsze efekty dla zdrowia i samopoczucia daje przedział 40–60%.

Czytaj więcej o tym, jak wilgotne powinno być powietrze w domu i jak walczyć z wilgocią >>>

Oprócz wilgotności ważna jest również temperatura w pomieszczeniu. Pokoje mieszkalne, takie jak pokoje dziecięce, jadalnie i salony – powinny być ogrzewane do około 20–22°C. W sypialni i kuchni oraz podczas nieobecności w domu zaleca się temperaturę około 17–18°C. W nocy przedziały te mogą być co najmniej o 5°C niższe.

Podczas ogrzewania ważne jest, aby unikać mostków termicznych między pomieszczeniami lub materiałami. W przeciwnym razie dojdzie do skraplania cieczy, co z kolei sprzyja rozwojowi pleśni. Zamykaj więc drzwi między pokojami, które inaczej ogrzewasz. Jeśli przestrzeń mieszkalna jest dobrze izolowana, ogrzej całą do tej samej temperatury.

Prawidłowa wentylacja jest równie istotna co ogrzewanie i kontrola wilgotności, ponieważ to ona wyprowadza nadmiar wilgoci poza przestrzeń mieszkalną. Zamiast otwierać okno na długi czas, wietrz pomieszczenie intensywnie kilka razy dziennie przez 5–10 minut. Jest to szczególnie istotne w sypialni, łazience i kuchni. Jeśli wietrzenie nie jest regularne lub nie jest możliwe ze względów konstrukcyjnych, użyj osuszacza powietrza. Wilgotność powietrza w kuchni pozwala zredukować okap.

Szczególnie zalecamy staranne przewietrzanie łazienki. Po każdym użyciu osusz prysznic, wannę i, jeśli to konieczne, podłogi oraz wywieś ręczniki do wyschnięcia. Nie susz prania w miejscu z wysoką wilgotnością. W łazienkach bez okien szczególnie ważna jest regulacja wilgotności, dlatego użyj na przykład wentylatorów łazienkowych lub pokojowych.

Nie umieszczaj mebli i innych elementów wyposażenia bezpośrednio przed zimnymi ścianami zewnętrznymi. Dzięki zachowaniu odległości około 5–10 cm od ściany zewnętrznej zadbasz o swobodną cyrkulację powietrza. Utrzymuj grzejniki w czystości i izoluj ich tylną część od ścian zewnętrznych.