Pomidory – gatunki. Jakie są najlepsze odmiany pomidorów do gruntu, tunelu, szklarni i donic?

W zależności od odmiany pomidory różnią się wielkością, kształtem i kolorem. Mogą być soczyste lub o zwartym miąższu. Poza tradycyjnie czerwonymi są też żółte, pomarańczowe, zielone, a nawet czekoladowe, fioletowe i czarne. Część odmian nadaje się do uprawy polowej, a inne pod osłonami lub w donicach.
Poradnik w pigułce
Wyodrębniono tysiące odmian pomidora zwyczajnego. Dostępne gatunki klasyfikuje się pod względem wielkości, koloru, wysokości wzrostu i miejsca uprawy. Pomidory drobnoowocowe – koktajlowe i cherry – ważą od 10 do 60 g, średnioowocowe 60–190 g, a wielkoowocowe od 200 g wzwyż. Część odmian przeznaczona jest do uprawy w gruncie, a inne pod osłonami lub w donicach.
Odmiany pomidorów – główne kryteria podziału

Wyodrębniono tysiące odmian pomidora zwyczajnego (Solanum lycopersicum) i każdego roku przybywają nowe. Poszczególne formy różnią się wielkością i smakiem owoców, wysokością wzrostu (odmiany karłowe i wysokie) i kolorem. Dostępne odmiany klasyfikuje się także pod względem okresu wegetacji, miejsca uprawy – pomidory do gruntu, tunelu, szklarni, donic – i sposobu prowadzenia hodowli – uprawa wymagająca podwiązywania (odmiany wiotkołodygowe) lub bezpalikowa (odmiany sztywnołodygowe).
Podział odmian ze względu na wielkość owocu

Jednym z najważniejszych kryteriów wyboru jest średnica i kształt owoców. W ramach tej klasyfikacji wyodrębniono pomidory: drobnoowocowe, średnioowocowe i wielkoowocowe.
Odmiany drobnoowocowe
Pomidory drobnoowocowe to odmiany koktajlowe ważące ok. 30–60 g i czereśniowe (tzw. cherry) o wadze ok. 10–25 g. Wydają obfite plony, są łatwe w uprawie i dobrze rosną hodowane w gruncie, donicach, skrzynkach na balkonie, szklarniach, tunelach i na podwyższonych grządkach. Ich owoce zebrane są w długie, liczne grona (od 10 do 50 sztuk) i nadają się do zrywania pojedynczo lub całymi kiściami.
Czytaj też: Kiedy i jak siać warzywa? Kalendarz ogrodnika OBI
Popularne gatunki pomidorów koktajlowych i czereśniowych:
Blackball – czarne pomidory koktajlowe osiągające wagę ok. 60 g i średnicę 2–2,5 cm. Są delikatne w smaku i mięsiste. Krzewy mają wysokość ok. 150 cm. Pomidory Blackball dojrzewają średnio późno – zbiór odbywa się od końca lipca i w sierpniu;
Balkoni Red – odmiana polecana do uprawy balkonowej. Rośnie do 40 cm wysokości i rodzi intensywnie czerwone owoce o błyszczącej skórce;
Radana – pomidor gruszkowy. Tworzy małe czerwone owoce o niespotykanym kształcie – okrągłe i zwężają się w kierunku ogonka. Ma okres wegetacji wynoszący około 75 dni. Owocuje od lipca do września;
Black Cherry – odmiana średnio wczesna, bardzo plenna. Owoce mają kulisty kształt, są bardzo drobne i smaczne. Ich cechą charakterystyczną jest kolor skórki – purpurowy lub purpurowobrązowy;
Bajaja – pomidor odporny na choroby grzybowe i bakteryjne. Tworzy przewieszające się pędy i małe, ważące 8–10 gramów, okrągłe owoce. Odmiana bardzo plenna. Pomidory Bajaja są polecane dla tych, którzy szukają kompaktowej i łatwej w uprawie odmiany, idealnej do ograniczonych przestrzeni;
Koralik – odmiana typu cherry. Wyróżnia się silnym wzrostem. Wegetuje ok. 175–195 dni. Owoce mają średnicę ok. 1,5–2 cm i są licznie osadzone na gałęziach;
Pikador – pomidor koktajlowy podłużny – odmiana samokończąca, średnio wczesna. Krzew o wzniesionym, zwartym pokroju. Owoce mają masę 50–60 g, są intensywnie czerwone, twarde i odporne na pękanie;
Figiel – pomidor typu koktajlowego o drobnych owocach barwy pomarańczowej.
Pomidory o średnich owocach
Owoce tych odmian mają zwykle okrągły, kulisto spłaszczony, lekko żebrowany, wydłużony, sercowaty lub śliwkowy kształt i ważą 60–190 g. Rosną po kilka sztuk na gronie i mają słodki smak, niewielką ilość pestek oraz zwarty miąższ. Odmiany o średnich owocach doskonale nadają się na przetwory – sosy, keczupy, pasty – a także do suszenia czy kiszenia.
Polecane do uprawy odmiany pomidorów o średniej wielkości:
Rumba Ożarowska – pomidor odporny na pękanie i zgniatanie. Rodzi mięsiste, twarde, średniej wielkości (ok. 90 g), lekko spłaszczone i łatwo odrywające się od łodygi owoce w kolorze arbuzowym. Odmiana wczesna, o stabilnym plonowaniu;
Maliniak – roślina jednotyczna, sztywnołodygowa, karłowa o dorodnych, smacznych owocach. Termin wegetacji wynosi 75–85 dni od wysiania nasion. Pomidor maliniak ma średnicę ok. 23 cm. Nadaje się do jedzenia na surowo i przetwarzania;
Samuraj – odmiana plenna i wczesna. Polecana do hodowli w gruncie. Ma sztywne łodygi i jest samokończąca. Owoce osiągają masę ok. 130 g i mają kulisty kształt oraz czerwony kolor;
Atol – gatunek samokończący. Rodzi twarde, okrągłe owoce o wadze ok. 100 g. Wyróżnia je brak piętki i mięsisty, czerwony miąższ;
Malinowy Ożarowski – pomidor o owocach malinowych, kulisto-spłaszczonych i bez zniekształceń. Tworzy wysoko rosnące krzewy i wcześnie dojrzewa – zbiór odbywa się już w 2. i 3. tygodniu lipca. Pomidor malinowy ożarowski ma wyrównaną wielkość owoców (masa ok. 100–120 g) i nadaje się do uprawy polowej oraz w wysokich tunelach foliowych;
Awizo – pomidor o najwyższej odporności na zarazę ziemniaka, werticyliozę, zgniatanie i bakteryjną cętkowatość pomidora. Odmiana mieszańcowa, samokończąca, wiotkołodygowa, karłowa. Zbiór odbywa się po 60–70 dniach od sadzenia. Owoce mają cylindryczny kształt, czerwony kolor i masę 70–80 g;
Krakus Ożarowski – odmiana średnio późna. Tworzy wysokie krzewy. Wymaga palikowania i prowadzenia na 1 lub 2 pędy. Owoce są ciemnoczerwone z mięsistym miąższem;
Heirloom – roślina pochodząca z Włoch. Czerwone owoce osiągają dojrzałość po około 75 dniach od wysadzenia. Roślina wysoko rosnąca, wymaga palikowania lub podwiązywania.
Odmiany wielkoowocowe
Gatunki wielkoowocowe występują też pod nazwą gigant. Pomidory tych odmian mają masę od 200 g wzwyż. Są wielokomorowe, bardzo soczyste, mięsiste i zebrane po kilka sztuk w gronie. Dominują owoce intensywnie czerwone i malinowe pomidory bawole serce. Zabiegiem pielęgnacyjnym umożliwiającym osiągnięcie najwyższej jakości plonów jest regulowanie liczby owoców w gronach.
Chętnie wybierane duże pomidory:
pomidor d’Arbuzzo – jeden z najbardziej oryginalnych gatunków. Rodzi duże (do 250 g), gruszkowe, mięsiste owoce z wyraźnie zaznaczonym żebrowaniem. Pomidor arbuzowy jest bardzo odporny na choroby i szkodniki. Zawiązuje liczne owoce i wymaga palikowania i ogławiania. Zbiór odbywa się po ok. 90 dniach od wysadzenia rozsady;
Faworyt – owoce są bardzo duże – osiągają wagę nawet do 0,5 kg. Mają cienką malinową skórkę, są lekko spłaszczone i żebrowane;
Malinowy Olbrzym – jeden z nowszych przedstawicieli odmian malinowych. Owoce osiągają wagę powyżej 200 g, ale przy odpowiedniej pielęgnacji jeden pomidor waży nawet kilogram. Krzew wysokorosnący o ciągłym typie wzrostu i luźnym lub umiarkowanie zwartym pokroju. Wytwarza krótkie, pojedyncze grona. Pomidor malinowy olbrzym nadaje się do zbioru po ok. 75–80 dniach od posadzenia;
Gigant – gatunek polecany do uprawy amatorskiej. Owoce są delikatnie spłaszczone, mięsiste i ważą 200–250 g. Odmiana wykazuje odporność na wirusa mozaiki tytoniu;
Malinowy Prezes – pomidor o kulistych, wyjątkowo smacznych owocach. Roślina plenna, wieloowocowa. Ze względu na ciężkie owoce i szybki wzrost potrzebuje podpór;
Bawole serce – jedna z najpopularniejszych odmian uprawianych w Polsce. Owoce przypominają kształtem serce. Roślina ma pokrój opadający. Łodyga jest wiotka i długa – bez cięcia dorasta do 2 m. Uprawę tej odmiany prowadzi się przy palikach, a najwyższy plon uzyskasz, prowadząc roślinę na 1–2 pędy;
Król Syberii – znany także jako król pomidorów – to odmiana wysoka, wczesna i bardzo plenna. Dojrzałe owoce mają jasny, złotożółty kolor i od 7 do 9 komór.
Tutaj pisaliśmy o tym, jak przygotować rozsadę z pomidorów i innych warzyw >>>
Oferta OBI:
Podział odmian z uwagi na wysokość wzrostu – karłowe, średnie, wysokie

Pogrupowanie pomidorów ze względu na ich wysokość wzrostu pozwala wybrać odmianę odpowiednią do dostępnej przestrzeni oraz preferencji dotyczących pielęgnacji roślin. W ramach tej klasyfikacji rozróżnia się pomidory: karłowe, średniej wielkości i wysokie.
Pomidory karłowe charakteryzują się niskim wzrostem, zazwyczaj nieprzekraczającym 30–60 cm. Są idealne do uprawy w donicach i skrzynkach. Do odmian karłowych zalicza się: Andreevsky Surprise, Auld Sod, Aztek, Black Sea Man, Bloody Butcher, Cherokee Purple, Galera, Hector, Etna, Granit, Roma, New Yorker.
Pomidory średniej wysokości dorastają zwykle od 60 do 120 cm. Są często uprawiane w ogrodach warzywnych i na podwyższonych grządkach. Do tej grupy należy m.in.: Arielle F1, Moneymaker, Matin F1.
Wysokie odmiany pomidorów osiągają wysokość powyżej 120 cm. Wymagają podpór stabilizujących i zapobiegających łamaniu pędów. Odmiany wysokie to np. Pelikan, Marmande, Krakus (znany jako pomidor krakowski), Gigant, Malinowy Olbrzym, Malinowy Prezes, Malinowy Ożarowski, Cornabel.
Jakie są kolory pomidorów?
Odmiany Solanum lycopersicum klasyfikuje się także z uwagi na kolor owoców. Wyróżnia się pomidory: czerwone, różowe (malinowe), zielone, tygrysie, czarne, żółte i pomarańczowe.
Pomidory czerwone
Najliczniejsza grupa kolorystyczna. W zależności od rodzaju i ilości barwników znajdujących się w skórce i miąższu owoce mają zróżnicowaną intensywność zabarwienia – od jasnej czerwieni po głęboką karmazynową. Są to zarówno pomidory karłowe, jak i wysoko rosnące.
Przedstawicielami tej grupy są m.in.:
Baron – wymagająca roślina o dużych owocach. Odmiana bardzo plenna, wrażliwa na zmiany warunków temperaturowych i zawartości składników mineralnych w podłożu;
Beta – gruntowa odmiana typu karłowego. Dorasta do ok. 30–40 cm. Ma twarde i grube pędy oraz zwarte, zazwyczaj podwójne, grona wyrastające co ok. 2 liście;
pomidor Bobcat – odmiana karłowa z bardzo mocnym pniem i dużymi ciemnozielonymi liśćmi;
Frodo – jeden z najwcześniejszych gatunków – zbiór po 66–75 dniach od posadzenia rozsady. Owoce cylindryczne, twarde, o średniej wielkości 70–80 g;
pomidor holenderski Lima – średnio wczesna odmiana, znana jako pomidor śliwkowy. Nie wymaga palików i jest odporna na choroby i szkodniki. Rodzi czerwone podłużne pomidory, które są twarde i dobrze się przechowują. Owoce są dwukomorowe, nie pękają i ważą 60–70 g. Znane kultywary to Roma i New Yorker.
Pomidory malinowe
Pomidory malinowe mają różowy kolor i cienką, pergaminową skórkę. U dojrzałych owoców miąższ jest mięsisty, soczysty i miękki – w smaku słodszy i bardziej delikatny niż u standardowych odmian. Gatunki pomidorów malinowych wyróżnia też specyficzny kształt – owoce są lekko spłaszczone i mają nieregularne wybrzuszenia.
Ciekawe odmiany pomidorów malinowych:
Bosman – średnio wczesna, samokończąca odmiana. Krwisto-czerwony, słodki miąższ. Owoce mają bezkolankową szypułkę, która dobrze się odrywa;
Olbrzym – polska odmiana osiągająca 200–250 cm wysokości. Wymaga silnych podpór, ale może być uprawiana w donicach;
Kujawski – ma kuliste, spłaszczone na górnej i dolnej części owoce pokryte, cienką i błyszcząca skórką. Dojrzałe owoce gotowe są do zbioru już w sierpniu. Odmiana samokończąca – nie wymaga podwiązywania i cięcia;
Retro – roślina wysoka, wczesna, plenna. Rodzi kuliste, duże i średnie owoce pozbawione piętki. Przeznaczona do uprawy w wysokich tunelach nieogrzewanych i w polu przy palikach;
Kapturek – owoce mają intensywnie czerwoną barwę, zbliżoną do odcienia malin – stąd nazwa tej odmiany. Kształtem przypominają niewielkie jabłko – są lekko spłaszczone i mają widoczne żeberka na powierzchni;
Warszawski – silnie rosnący krzew wymagający palikowania. Pierwszy zbiór po ok. 65–75 dniach od posadzenia w gruncie.
Pomidory zielone
Istnieje kilkanaście odmian pomidorów zielonych. W zależności od specyfiki gatunku są to rośliny o owocach w całości zielonych lub z elementami koloru zielonego.
Najbardziej rozpoznawalne gatunki:
Green Zebra o średniej wielkości okrągłych i paskowanych zielono-żółtych owocach;
Emerald Evergreen – owoce intensywnie zielone z limonkowym zabarwieniem, bardzo mięsiste, aromatyczne i smaczne;
Green Tiger – zielone pomidory z ciemnymi, brązowymi lub czerwonymi pręgami. Są soczyste i mają orzeźwiający smak;
Green Grape – drobne owoce typu cherry;
Cherokee Green Pear – zielone pomidory gruszkowe.
Pomidory tygrysie
Pomidory tygrysie swoją nazwę zawdzięczają skórce w bardzo wyraźne, żółte lub pomarańczowe prążki przypominające wzór na sierści tygrysa. Mają bogaty smak i cieszą się niezwykłą popularnością. To jedne z najnowszych odmian.
Do tygrysich odmian pomidorów zalicza się:
Tigrella – ma czerwono-pomarańczową skórkę z zielonymi pręgami;
Black Zebra – o ciemnozielonej lub fioletowej skórce z czerwonymi pręgami;
Sunrise Bumblebee – pomidory mają pomarańczowo-żółtą skórkę z czerwonymi pręgami.
Pomidory czarne, czekoladowe, fioletowe
Pomidory czarne, nazywane również pomidorami czekoladowymi lub fioletowymi, to odmiany charakteryzujące się ciemnym, prawie czarnym kolorem skórki oraz bogatym smakiem. Mają niezwykły wygląd i subtelnie wędzony smak. Intensywnemu wybarwieniu owoców sprzyja słoneczna ekspozycja.
Czarne pomidory – odmiany chętnie wybierane do uprawy:
Alki Blue Blood – koktajlowa odmiana wysoko rosnąca. Pochodzi z USA. Dojrzałe owoce mają ciemną, brązowoczerwoną lub brązowofioletową skórę i soczysty, słodki miąższ. Owoce dojrzewają po ok. 75 dniach i osiągają wagę ok. 20–50 g;
Ananas Black – czarny pomidor o kształcie kulistym, spłaszczonym, z gładką, błyszczącą, ciemną skórka. Odmiana do gruntu i pod osłony;
Black Emperor – roślina powstała w 2012 roku w Kalifornii. To ciemny, fioletowy pomidor typu śliwkowego, o wydłużonym kształcie. Ma soczysty, pikantny i lekko goryczkowy miąższ. Tworzy wysoko rosnący, wymagający palikowania krzak o regularnych liściach;
Black Sea Man – stara rosyjska odmiana pochodząca z Krymu. Znany też jako Chernomor. Ciemne pomidory w mahoniowobrązowym kolorze dojrzewają wcześnie i mają głęboko zielonomahoniowy miąższ. Roślina jest odporna na choroby i rośnie średnio wysoko;
Ozark Sunset – pomidor purpurowy o bardzo wysokiej zawartości antocyjanin. Owoce ważą do 100 g i osiągają dojrzałość po około 80 dniach od wysadzenia do gruntu.
Pomidory żółte i pomarańczowe
Pomidory żółte i pomarańczowe są słodsze i mniej kwaśne niż czerwone, a ich miąższ jest bardziej miękki i soczysty. Mają mniej likopenu, ale są bogate w karotenoidy – związki korzystne dla zdrowia oczu i skóry. Wybór odmian pomidorów żółtych jest niezwykle bogaty – od koktajlowych, przez podłużne, gruszkowe, aż po wielkoowocowe.
Popularne odmiany żółtych pomidorów:
Afternoon Delight – owoce o złoto-pomarańczowej skórce i fioletowym wykończeniu. Miąższ dwukolorowy, mięsisty o słodkim smaku. Owoce dojrzewają po ok. 80 dniach i ważą od 240 do 500 g;
Aladdin’s Lamp – rosyjska, bardzo plenna odmiana, znana również pod nazwą Grusha Oranzhevaya. Owoce o kształcie gruszki, złoto-pomarańczowe, o gładkiej, błyszczącej skórce. Polecana do gruntu i pod osłony;
Caro Rich – odmiana wysoko rosnąca, o dużej plenności. Rodzi mięsiste pomidory o pomarańczowej skórce i słodkim smaku. Miąższ bardzo soczysty z lekko cytrusowym i marchewkowym posmakiem;
Amish Paste Gold – bardzo plenna odmiana. Ma złocistożółte, wydłużone owoce, często o kształcie serca. Tworzy wysoko rosnący, wymagający palikowania krzak o regularnych liściach;
Ananas Pig – gatunek wysoko rosnący. Owoce duże, lekko spłaszczone, o kremowo-żółtej skórce w paski z różowym rumieńcem;
Aunt Gertie’s Gold – jedna z najlepszych odmian żółtych pomidorów. Owoce mięsiste, wyjątkowo smaczne, z nutą melona. Osiągają wagę 400–570 g.
Najsmaczniejsze odmiany pomidorów gruntowych, szklarniowych i do donic

Pomidory hoduje się w gruncie (na polu lub w ogrodzie), pod osłonami (w tunelu foliowym lub szklarni) i w donicach. Jednym z najważniejszych czynników wpływających na bujne plonowanie jest dopasowanie odmiany do miejsca i sposobu uprawy.
Gatunki pomidorów gruntowych:
Faworyt – odmiana średniowczesna, przeznaczona do uprawy w gruncie z palikowaniem. Rośliny mają średnią siłę wzrostu, zwarty pokrój i bujne ulistnienie;
Bohun – bardzo wczesne pomidory gruntowe. Odmiana karłowa i samokończąca, nie zajmuje dużo miejsca i nie wymaga skomplikowanych technik uprawowych. Roślina ma krzaczasty, bardzo zwarty pokrój i gładkie, kuliste lub kulisto-spłaszczone owoce ważące 65–70 gramów;
Duo – roślina średnio wczesna. Owoce są kuliste, lekko żebrowane, o średnicy do 4 cm. Mają pasiastą skórkę. Podczas dojrzewania zmieniają kolor z jasnozielonego na żółtoczerwony. Zbiór od lipca do września;
Gardenperle – koktajlowe, niskie pomidory gruntowe dorastające do 15–20 cm. Odmiana średnio wczesna, obficie plonująca. Owoce drobne (7–10 g), intensywnie czerwone;
Ola Polka – pomidor karłowy, sztywnołodygowy, samokończący i bardzo wczesny. Rodzi drobne, żółte, kuliste owoce o wadze ok. 30–50 g;
Jawor – gatunek gruntowy, karłowy. Wykazuje wysoką odporność na pękanie. Odmiana samokończąca, sztywnołodygowa – nie potrzebuje podwiązywania;
Corazon – pomidor typu bawole serce. Tworzy wysokie krzewy wymagające podwiązywania i uprawy przy podporach;
Incas F1 – odmiana średnio wczesna, tolerancyjna na gnicie kwiatów. Pokrój krzaczasty, średnia siła wzrostu. Owoce cylindryczne o wadze 80–90 g, jasnoczerwone, o zwięzłym miąższu, bez zielonej piętki;
Odmiany pomidorów pod folie i do szklarni:
Remiz F1 – odmiana plenna, o zwartym pokroju, z nisko osadzonymi pierwszymi gronami. Odpowiednia na późniejszy zbiór do uprawy szklarniowej oraz w tunelach foliowych;
pomidor Dukat – mieszaniec o czerwonych, mięsistych, kulisto-spłaszczonych owocach z delikatnym żebrowaniem;
Bekas F1 – krzew o średniej sile wzrostu, polecany do średniowczesnej uprawy pod osłonami. Jest wrażliwy na nagłe, silne zmiany temperatury;
Pelikan F1 – roślina dorastająca do 150 cm wysokości, przeznaczona typowo pod osłony. Okres wegetacji to 110–120 dni. Potrzebuje lekkiego, przepuszczalnego podłoża o dużej zawartości składników pokarmowych i próchnicy;
Kwintella F1 – wczesna odmiana, rodzi nieznacznie żebrowane, twarde owoce odporne na suchą zgniliznę wierzchołkową;
San Marzano – pomidor o włoskim pochodzeniu. Silnie rośnie i ma niską podatność na choroby. Wymaga cięcia i palikowania;
Perkoz F1 – średnio wczesna, obficie rosnąca odmiana do uprawiania w szklarniach i tunelach foliowych. Sprawnie zawiązuje owoce przy mniejszym natężeniu światła i niższych temperaturach otoczenia;
pomidor Boderine F1 – wczesna odmiana polecana do upraw w zimnych tunelach przy paliku. Owoce kuliste, intensywnie ciemnoczerwone o masie 140–150 g;
Palava F1 – wysoka, średnio wczesna odmiana mieszańcowa, zalecana do uprawy pod osłonami przy palikach. Tworzy duże, czerwone owoce o wadze około 140–150g;
Bruno F1 – gatunek szklarniowy. Plonuje wcześnie, dając owoce o masie około 180 g. Wytrzymały i odporny na różne warunki;
pomidor Galant – bardzo plenna odmiana, odporna na wirusa mozaiki. Tworzy okrągłe, czerwone, lekko żebrowane pomidory osiągające 60–80 g.
Pomidory do donic i skrzynek balkonowych:
Orange Banana – znany jako pomidor bananowy. Bardzo wydajna, wysoko rosnąca odmiana o kremowo-żółtych wydłużonych owocach. Roślina krzaczasta nie wymagająca palikowania, idealna do donic na balkony i tarasy;
pomidor Gourmansun – średnio wczesna, wysoko rosnąca roślina o owocach w typie bawolego serca. Jest bardzo plenna i wykazuje podwyższoną odporność na najczęstsze choroby pomidorów. Przeznaczona jest do uprawy pod osłonami i w gruncie, ale udaje się również w uprawie pojemnikowej na balkonach i tarasach;
Goldene königin – rodzi złoto-pomarańczowe owoce o cienkiej skórce, osiągające wagę ok. 90 g. Dorasta do wysokości 100 cm;
GartenPerle – pomidory wiszące przeznaczone do uprawy w wiszących koszach, pojemnikach i skrzynkach okiennych. Czerwone owoce typu cherry, niewielkie, osiągające 15–25 g. Dojrzewa po ok. 74 dniach. Krzew o zwisającym, krzaczastym pokroju, niewymagający palikowania;
Supersweet 100 F1 – jasnoczerwone, ok. 3 cm owoce. Roślina plenna, odporna na werticiliozę i fuzariozę;
Tiny Tim – pomidor balkonowy czereśniowy. Dojrzewa po ok. 72 dniach. Owoce osiągają średnicę ok. 2 cm, mają słodko-kwaśny miąższ i czerwoną skórkę;
Tumbling Tom – popularna odmiana pomidora do doniczki. Szczególnie okazale prezentuje się w pojemnikach wiszących, zapewniających możliwość swobodnego zwisania pędów.
Podział odmian pomidorów pod względem okresu wegetacji
Biorąc pod uwagę okres wegetacji, odmiany pomidora dzieli się na bardzo wczesne (95–105 dni), wczesne (105–115 dni), średnio wczesne (116–135 dni) i późne (ponad 130 dni). Najbardziej plenne są pomidory wczesne i średnio wczesne.
Pomidory bardzo wczesne:
Beta,
Betalux
Bloody Butcher,
Tigerella
Sungold,
Siberian,
Matina,
Glacier,
Moskvich,
Stupice,
Manitoba,
Ola Polka.
Pomidory wczesne:
Atol,
Rumba Ożarowska,
Samuraj,
Jawor,
Pokusa,
Tukan.
Pomidory średnio wczesne:
Faworyt,
Hubal,
Kmicic,
Talon,
Złoty ożarowski.
Pomidory późne:
Gigant,
Remiz F1.
Jak uprawiać pomidory?

W zależności od posiadanej odmiany pomidory uprawia się bezpalikowo (gatunki sztywnołodygowe, samokończące) lub z podporami (odmiany o wiotkich pędach).
Uprawa pomidorów zależy od specyfiki posiadanego gatunku. Odmiany sztywnołodygowe, samokończące (np. niektóre krzaczki pomidorów koktajlowych) mają niski wzrost i krzaczasty pokrój. Takie pomidory z powodzeniem hoduje się w doniczkach i skrzynkach balkonowych. Są łatwe w utrzymaniu i nie wymagają specjalnych wymagań uprawowych.
Większego zaangażowania potrzebują odmiany o wiotkich pędach. Aby dobrze i zdrowo rosły, należy zapewnić im stabilne podpory, np. paliki bambusowe, które utrzymują krzewy w pionie i zapobiegają łamaniu odrostów. Po umieszczeniu sadzonki pomidora w ziemi tyczki wbija się w odległości kilku centymetrów od głównej łodygi i przywiązuje do nich rośliny bawełnianym sznurkiem. W miarę wzrostu pędy systematycznie mocuje się do palików.
Krzewy trzeba też uszczykiwać – dzięki temu będą wydawać bardziej obfite plony, zamiast nadmiernie się rozkrzewiać. W tym celu usuń boczne odrosty wyrastające z kątów liści i zostaw 1 lub 2 dwie łodygi główne. Kiedy na krzewie pojawią się grona, oberwij dolne odrosty znajdujące się poniżej owoców, a z końcem sierpnia usuń wierzchołek krzewu.


