Wilec (Ipomoea) – uprawa. Jakie stanowisko lubi wilec?
Wilec to popularne jednoroczne pnącze uprawiane w ogrodach, na balkonach i tarasach. Ma szybki wzrost, małe wymagania oraz dekoracyjne kielichowate kwiaty. Posadzony na słonecznym stanowisku z wilgotną, żyzną glebą będzie cieszył oko przez całe lato.
Poradnik w pigułce
Wilec to ozdobne pnącze, rzadziej małe drzewko lub bylina, o dekoracyjnych liściach i kwiatostanach w kształcie trąbki. Jest łatwy w uprawie, odporny na choroby i ma skromne wymagania pielęgnacyjne. Preferuje stanowiska słoneczne oraz umiarkowanie wilgotne, żyzne podłoże. Znane odmiany Ipomoea to: wilec purpurowy, trójbarwny, ziemniaczany i klapowany.
Ipomoea – najważniejsze informacje:
Przeznaczenie: rośliny letnie, bylina
Warunki oświetleniowe: słoneczne
Wilgotność podłoża: umiarkowanie wilgotne
Wilec – charakterystyka
Wilce to rośliny zielne z rodziny powojowatych, najczęściej pnącza, rzadziej drzewa i byliny. Naturalnie rosną w gorących i ciepłych regionach, na różnych kontynentach. Pędy osiągają do 15 m długości, a rzadkie odmiany tworzące drzewa dorastają do 5 m wysokości. Liście są sezonowe, całobrzegie, ogonkowe i w zależności od odmiany mają ciemne (ciemno-fioletowo-granatowe, ciemno-czerwono-purpurowe, ciemno-purpurowe z mocnym czerwonawym żyłkowaniem) lub jasnozielone blaszki. Ipomoea kwitnie od lipca do października. Tworzy kielichowate kwiaty w kolorze białym, niebieskim, fioletowym, czerwonym, pomarańczowym lub żółtym, które wyrastają zwykle pojedynczo w kątach liści. Owocem są torebki nasienne.
Czy wilec jest trujący?
Wilec jest rośliną trującą. Zawiera toksyczne alkaloidy indolowe wpływające na układ nerwowy. Najwięcej szkodliwych substancji obecnych jest w nasionach. Spożycie ich w dużej ilości wywołuje: nudności, wymioty, biegunkę i halucynacje.
Wilec – odmiany
Wyodrębniono ponad 600 gatunków wilca. Różnią się one głównie cechami morfologicznymi i zastosowaniem. Najbardziej popularne i najczęściej uprawiane są odmiany jadalne – wilec ziemniaczany, batat (Ipomoea batatas) oraz wodny (Ipomoea aquatica) i ozdobne: wilec trójbarwny (Ipomoea tricolor), klapowany (Ipomoea lobata) i purpurowy (Ipomoea purpurea).
Ozdobne odmiany wilca:
wilec purpurowy – ma trąbkowate kwiaty w kolorach od białego po purpurowy, niebieski, różowy. Szybko rośnie i lubi słoneczną wystawę;
wilec trójbarwny – tworzy niebieskie kwiaty z biało-żółtym środkiem, które mogą stopniowo zmieniać kolor na różowy i fioletowy;
wilec ziemniaczany – ma niepozorne kwiaty i dekoracyjne liście w kolorach od ciemnozielonych po purpurowe;
wilec klapowany – znany jako płomień Peruwiański lub hiszpańska flaga – gatunek o egzotycznym wyglądzie. Kwiatostany są długie, wygięte i przypominają pędzelki z kwiatami ułożonymi w jednym rzędzie. Kolor kwiatów tworzy efekt gradientu – zmienia się z białego u nasady pędu na żółty, pomarańczowy, aż do czerwonego na wierzchołku;
wilec wodny – odmiana o delikatnych, białych lub różowych kwiatach i podłużnych, zielonych liściach;
wilec biały – znany jako kwiat księżycowy. Rozwija duże, białe, pachnące kwiaty przyciągające nocne owady.
Ipomoea w ogrodzie
Wilce uprawia się w gruncie i doniczkach. Atrakcyjnie wyglądają posadzone w wiszących koszach, skrzynkach balkonowych oraz na rabatach z innymi roślinami. Podobnie jak bluszcz, nadają się do obsadzania ogrodzeń, pergoli, altan, podpór i balustrad balkonów. Tworzą efektowne kaskady zieleni, cieszące oko domowników.
Tutaj dowiesz się, jak pielęgnować bluszcz
Ipomea jest ekspansywna – szybko i silnie się rozrasta. Aby zapewnić korzeniom odpowiednio dużo miejsca do rozwoju, w doniczce o średnicy 20 cm umieść 1 sadzonkę. Do kompozycji z wilcem wybieraj rośliny o podobnym tempie wzrostu (np. pelargonie lub werbeny) – unikniesz w ten sposób zagłuszania wolno rosnących odmian.
Jakie stanowisko lubi wilec?
Wilec preferuje miejsca słoneczne i lekko zacienione. Umieszczony w cieniu traci intensywne wybarwienie liści i jest bardziej podatny na rozwój chorób grzybowych. Stanowisko powinno być osłonięte od silnych wiatrów mogących łatwo uszkodzić długie, kruche pędy.
Wilec – wskazówki dotyczące uprawy
Uprawa wilca nie jest wymagająca. Roślina najlepiej rośnie na glebie żyznej, przepuszczalnej i zasobnej w próchnicę. Podłoże powinno mieć odczyn obojętny lub lekko kwaśny i być stale umiarkowanie wilgotne. Roślina jest tolerancyjna na upały i wilgotność powietrza, ale nie znosi suszy – reaguje na nią więdnięciem liści. Przycinanie wilca nie jest konieczne. Ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym jest natomiast nawożenie – 2–3 razy w tygodniu stosuj nawóz dla roślin o ozdobnych liściach. Ma zwiększoną zawartość azotu i sprzyja intensywnemu rozwojowi masy zielonej. Ipomoea jest odporna na choroby i ataki szkodników. Na liściach mogą żerować mszyce, które łatwo zwalczysz samodzielnie przygotowanym opryskiem z czosnku lub gotowym środkiem owadobójczym.
Kwiaty ipomei są delikatne, szybko zasychają i są zastępowane przez kolejne. Na bieżąco usuwaj przekwitłe kwiatostany – umożliwisz zawiązywanie się kolejnych pąków, poprawisz estetykę kępy i ograniczysz ryzyko rozwoju chorób.