Dławisz okrągłolistny (Celastrus orbiculatus) – opis. Czy dławisz okrągłolistny jest rośliną zimozieloną?
Dławisz okrągłolistny to efektowne i bardzo ekspansywne pnącze. Jego ozdobą są gęste, zielone liście oraz charakterystyczne żółto-czerwone owoce, utrzymujące się na pędach przez całą zimę. Doskonale sprawdza się przy pergolach, ogrodzeniach czy altanach, tworząc naturalne, dekoracyjne zasłony.
Poradnik w pigułce
Dławisz okrągłolistny to silnie rosnące liściaste pnącze pochodzące z Azji. Szybko się rozprzestrzenia, wymaga dużo miejsca oraz regularnego przycinania. Jego największą ozdobą są owoce – żółte osnówki z czerwonymi nasionami utrzymujące się na pędach zimą. Roślina jest łatwa w uprawie i odporna na mróz, choroby oraz szkodniki.
Celastrus orbiculatus – najważniejsze informacje:
Przeznaczenie: rośliny letnie, drzewa i krzewy liściaste
Warunki oświetleniowe: słoneczne, półcieniste
Wilgotność podłoża: umiarkowanie suche, umiarkowanie wilgotne
Dławisz okrągłolistny – charakterystyka
Dławisz okrągłolistny to liściaste pnącze z rodziny dławiszowatych. Naturalnie występuje w południowo-wschodnich Chinach, Japonii oraz na Półwyspie Koreańskim. Ma szybkie tempo wzrostu i osiąga do 10 m wysokości. Liście są pojedyncze, szerokojajowate do okrągłych o karbowano-piłkowanych brzegach. Drobne, białe kwiaty dławisza okrągłolistnego rozwijają się od maja do czerwca i są skupione nielicznie w wiechach. Największy walor estetyczny mają owoce – żółte torebki, które dojrzewają w październiku i pękają, ujawniając czerwone do brązowych nasiona.
Ciekawostka – dławisz okrągłolistny znalazł się na liście inwazyjnych gatunków stwarzających zagrożenie dla Unii Europejskiej.
Czy dławisz okrągłolistny jest rośliną zimozieloną?
Dławisz okrągłolistny nie jest rośliną zimozieloną. Pnącze gubi liście na zimę i na nowo wypuszcza je jesienią. Zimą na pędach utrzymują się natomiast żółte osnówki z kolorowymi nasionami.
Czy dławisz okrągłolistny jest trujący?
Dławisz okrągłolistny jest rośliną trującą. Jego owoce zawierają toksyczne związki (m.in. alkaloidy i glikozydy), które mogą powodować bóle brzucha, wymioty i biegunkę u ludzi oraz zwierząt domowych.
Czytaj także: Trujące rośliny ogrodowe – Poradnik OBI
Rada od eksperta OBI:
“Dławisz okrągłolistny najlepiej kontrolować za pomocą głębokiej, wkopanej bariery korzeniowej (min. 40–50 cm) – zapobiega ona niekontrolowanemu rozrostowi korzeni i odrostów, które mogą przerastać na sąsiednie rabaty lub niszczyć delikatniejsze nasadzenia. To szczególnie ważne w małych ogrodach, gdzie każda roślina musi mieć swoje jasno określone granice.
Dławisz okrągłolistny – odmiany
Istnieją różne odmiany Celastrus orbiculatus. Różnią się one stopniem inwazyjności, kształtem liści oraz obfitością owoców.
Popularne odmiany dławisza:
- dławisz okrągłolistny Hercules – to silnie rosnąca, odmiana męska wykorzystywana głównie jako zapylacz dla odmian żeńskich – sam nie zawiązuje owoców, ale intensywnie kwitnie;
- dławisz okrągłolistny Diana – odmiana żeńska. Wytwarza liczne owoce.
Obie formy sadzi się razem, aby uzyskać efektowne owocowanie. Wyodrębniono też odmianę Hermaphroditus. Jest obupłciowa i owocuje bez obecności partnera.
Dławisz okrągłolistny w ogrodzie
Dławisz okrągłolistny to pnącze używane do obsadzania pergoli, altan, płotów czy ogrodzeń. Tworzy gęstą, zieloną ścianę, a utrzymujące się zimą kolorowe owoce wprowadzają akcent kolorystyczny do śnieżnego krajobrazu. Nadaje się też do maskowania nieestetycznych części posesji, umacniania skarp i prowadzenia po ścianach budynków. Należy jednak pamiętać, że Celastrus orbiculatus jest rośliną silnie ekspansywną – potrzebuje dużo miejsca i regularnej kontroli, aby nie zagłuszał innych nasadzeń.
Kliknij i sprawdź, co na żywopłot sprawdzi się najlepiej >>>
Oferta OBI:
Dławisz okrągłolistny – wskazówki dotyczące uprawy
Uprawa dławisza okrągłolistnego nie jest trudna. Pnącze jest tolerancyjne w stosunku do gleby – poradzi sobie na każdym typie podłoża. Preferuje miejsca słoneczne, ale rośnie także w półcieniu i cieniu (zwłaszcza odmiany męskie). Dobrze znosi zanieczyszczenie powietrza i mróz, ale nie toleruje zalewania korzeni. Młode sadzonki należy regularnie podlewać, ale starsze dobrze znoszą krótkotrwałe przesuszenie. Wiosną można zasilić dławisza nawozem wieloskładnikowym lub kompostem, co pobudzi wzrost i kwitnienie. Pnącze nie potrzebuje jednak intensywnego dokarmiania. Celastrus orbiculatus sadzi się w ciągu całego sezonu wegetacyjnego (od kwietnia do października). Roślinę rzadko atakują choroby i szkodniki.
Przycinanie dławisza okrągłolistnego
Cięcie pozwala kontrolować silny wzrost, utrzymuje estetyczny pokój i pobudza roślinę do tworzenia nowych pędów. Dławisz najlepiej przycinać wczesną wiosną (luty–marzec), zanim ruszy wegetacja. Usuwa się wtedy pędy uszkodzone, przemarznięte i zbyt zagęszczające krzew, a także skraca nadmiernie długie przyrosty. Jeśli to konieczne, latem należy wykonać cięcie korygujące ograniczające ekspansję pnącza.
Dławisz okrągłolistny – rozmnażanie
Sadzonki dławisza okrągłolistnego rozmnaża się z nasion wysiewanych jesienią lub wiosną (po stratyfikacji), przez sadzonki półzdrewniałe bądź odkłady. Pierwsza metoda jest łatwa, ale rośliny uzyskane z wysiewu zakwitają dopiero po 4–8 latach i często nie powtarzają cech odmiany. Rozmnażanie wegetatywne lepiej zachowuje właściwości roślin matecznych.
