Rabarbar, rzewień (Rheum L.) – charakterystyka i uprawa
Mięsiste, kwaskowate w smaku łodygi rabarbaru zjednują sobie serca miłośników słodkości. W sezonie letnim rabarbar króluje jako orzeźwiający składnik ciast, kompotów i sałatek. Po ścięciu łodyżki szybko więdną. Aby mieć dostęp do świeżych, warto włączyć to warzywo do przydomowej uprawy roślin. Z tego artykułu dowiesz się o odmianach rabarbaru, jego wymaganiach uprawnych oraz zastosowaniu.
Poradnik w pigułce
Rabarbar (inaczej rzewień) dobrze rośnie na słonecznym stanowisku w glebie żyznej, ale radzi sobie również w półcieniu i na podłożu gorszej jakości. Aby rozpocząć uprawę, należy wysiać nasiona do doniczek torfowych w kwietniu, a po zejściu siewki przenieść do gruntu. Rabarbar jest rośliną wieloletnią, może rosnąć w tym samym miejscu nawet 10 lat.
Rheum L.– najważniejsze informacje
Przeznaczenie: rośliny kubłowe
Warunki oświetleniowe: słoneczne
Wilgotność podłoża: umiarkowanie wilgotne
Rabarbar – charakterystyka
Wiele osób może pamiętać uprawę rabarbaru z babcinego ogródka. Często był on sadzony jakby od niechcenia na obrzeżach ogrodu kwiatowego. Dzięki temu nie zabierał cennego miejsca na grządkach, a wciąż dostarczał składnika na orzeźwiający kompot czy pyszne niedzielne ciasto.
Z botanicznego punktu widzenia Rheum L. to rodzaj należący do rodziny rdestowatych. Obejmuje blisko 60 gatunków, z których większość występuje w Azji. Dziki rabarbar rośnie na górskich łąkach i terenach skalistych. Jako kultywar uprawiany jest w celach ozdobnych, leczniczych oraz spożywczych. W Polsce znany jest od ponad 100 lat.
Jak wygląda rabarbar? Uprawiane w Polsce gatunki dorastają do 1,5 m wysokości. Roślina tworzy długie, sztywne, mięsiste łodygi zwieńczone całobrzegimi, zatokowo-ząbkowanymi lub dłoniasto złożonymi liśćmi. W okresie kwitnienia rzewień wydaje drobne kwiatki złożone w okazałe, rozgałęzione kwiatostany.
Warto wiedzieć! Rabarbar jest byliną, a więc rośliną wieloletnią. Posadzony raz będzie wypuszczał nowe pędy nawet przez 10 lat.
Oferta OBI
Rabarbar, rzewień – gatunki i odmiany
Gatunki i odmiany uprawne rabarbaru różnią się między sobą kolorem liści i łodyg, rozmiarem i okresem wegetacji. Do gatunków uprawianych w Polsce należą rabarbar zwyczajny, kędzierzawy i dłoniasty oraz ich liczne odmiany.
Najpopularniejsze odmiany rabarbaru uprawiane w Polsce:
Wczesny Horsera – polska, wczesna odmiana. Wypuszcza liście ogonkowe o zielono-czerwonym kolorze.
Wiśniowy – odmiana wczesna, ma ozdobne, ciemnoczerwone liście.
Malinowy – odmiana późna o czerwonych ogonkach.
Holsteiner Blut – odmiana późna o smukłych, żywo czerwonych łodygach i ostrym smaku.
Lider – odmiana rabarbaru o lekko kwaskowatym smaku, nadaje się do jedzenia na surowo.
Rabarbar – sadzenie i uprawa
Od tego, jakie warunki uprawne zapewnisz rzemieniowi zależy m.in. czas zbiorów. Najwcześniejsze uzyskasz, jeśli rabarbar posadzisz w żyznym, głęboko przekopanym podłożu i na słonecznym stanowisku. Roślina wzrośnie również w półcieniu w glebach o gorszych parametrach, jednak może na nich dojrzewać nieco wolniej.
Przed posadzeniem sadzonek rabarbaru warto glebę przekopać do głębokości 15–30 cm oraz zasilać przez 10 dni nawozami fosforowymi i potasowymi. Sadzonki umieszczaj w co najmniej metrowych odstępach. Po umieszczeniu ich w dołkach glebę dobrze dociśnij i obficie podlej.
Pierwsze sadzonki rzewienia możesz kupić w sklepie ogrodniczym. Następne pozyskasz z własnej uprawy poprzez dzielenie karp (kęp). Do rozmnażania nadają się mocniej rozrośnięte okazy przynajmniej 4–5 letnie. Dzielenie karp najlepiej przeprowadzić jesienią i pozyskane tak sadzonki trzeba od razu posadzić, gdyż źle znoszą przechowywanie. Nowe pędy roślina wypuści już na wiosnę.
Sadzonki rabarbaru można pozyskać również z nasion. Wysiewać je należy w kwietniu do doniczek z ziemią torfową. Następnie trzeba je umieścić w inspekcie lub szklarni. Po zejściu siewek można przenieść je do gruntu.
Sprawdź również poradnik: Prawidłowe sadzenie owoców i warzyw
Gdzie posadzić rabarbar?
Przed wyborem stanowiska dla rabarbaru weź pod uwagę, że roślina może rosnąć w tym samym miejscu nawet przez 10 lat. Wybór grządki pod uprawę w ogródku warzywnym może być dobrym pomysłem. Dobrze jest też wykorzystać sposób poprzednich pokoleń i posadzić rabarbar na obrzeżach rabatki kwiatowej lub w innym ustronnym miejscu, które w przyszłości nie będzie ograniczać możliwości płodozmianu w ogrodzie warzywnym.
Czytaj także: Jakie rośliny do ogrodu wybrać?
Jak dbać o rabarbar w ogrodzie?
Jedną z ważniejszych kwestii dotyczących uprawy rabarbaru to nawodnienie. Roślina źle znosi okresowe susze. Dobrze jest ją podlewać tak, aby utrzymać stale wilgotne (ale nie nadmiernie mokre) podłoże.
Rokrocznie dobrze jest powtarzać nawożenie preparatami zasobnymi w azot. Dzięki temu zabiegowi rabarbar może rosnąć nawet w glebach piaszczystych, a więc najmniej sprzyjających. Pierwsze nawożenie warto przeprowadzić w marcu, następnie powtórzyć w czerwcu i sierpniu.
Warto wiedzieć! Rabarbar jest rośliną w pełni mrozoodporną, nie trzeba jej okrywać na zimę.
Do zabiegów pielęgnacyjnych zaliczamy jeszcze ochronę przed szkodnikami. Łodygi i liście rabarbaru mogą być atakowane przez mszyce. Zastosuj preparat przeciwko tym szkodnikom, a pozbycie się ich powinno pójść łatwo.
Rabarbar – zastosowanie i właściwości
Obecnie rabarbar kojarzy się głównie ze składnikiem wypieków. Dodany do ciast przełamuje ich słodycz, dzięki czemu wypiek staje się orzeźwiający. Z rabarbaru robi się też kompoty, które mogą być wypijane od razu lub w zimę, jeśli zawekuje się je w słoikach. Jeśli już jesteśmy przy przetworach – z rzewienia można robić dżemy i konfitury, a także mrozić pokrojone łodyżki w celu przechowania ich na zimę.
Rabarbar nadaje się do spożycia na surowo po obraniu łodyg. Wystarczy złapać cienką skórkę nożykiem i zdjąć.
Dawniej rabarbar stosowany był w medycynie tradycyjnej, obecnie wyciągi z tej rośliny znajdują się w składzie wielu suplementów diety. Uważa się, że rzewień jest bogatym źródłem witamin: A, C oraz E, potasu, kwasu foliowego oraz błonnika, zawiera również magnez, potas, sód, żelazo oraz wapń, a także fitoestrogeny – silnych przeciwutleniaczy.
