Lawenda wąskolistna, lawenda lekarska (Lavandula angustifolia) – opis. Jak uprawiać lawendę wąskolistną?
.jpg?crop=focalpoint&fit=crop&fp-x=0.5&fp-y=0.5&fp-z=1&w=1920&auto=format%2Ccompress&h=1079)
Lawenda wąskolistna, nazywana też lawendą lekarską, to jedna z najpopularniejszych roślin ozdobnych i użytkowych, znana z pięknych, aromatycznych kwiatów. Nadaje się do uprawy w gruncie i doniczkach, a także działa jako naturalny środek odstraszający komary, mszyce czy mole.
Poradnik w pigułce
Lawenda wąskolistna to wieloletnia roślina zielna pochodząca z basenu Morza Śródziemnego. Formuje średniej wielkości krzewy, które intensywnie pachną, odstraszają szkodniki ogrodowe i przyciągają zapylające owady. Lawenda lekarska ceniona jest nie tylko za swoje walory ozdobne, ale także właściwości zdrowotne – działa przeciwskurczowo, uspokajająco i antyseptycznie. Roślina jest łatwa w uprawie, preferuje ciepłe, słoneczne miejsca i dobrze zdrenowane podłoże.
Lavandula angustifolia – najważniejsze informacje:
Przeznaczenie: rośliny letnie, przyprawy i zioła
Warunki oświetleniowe: słoneczne
Wilgotność podłoża: umiarkowanie wilgotne
Lawenda wąskolistna – charakterystyka
.jpg?crop=focalpoint&fit=crop&fp-x=0.5&fp-y=0.5&fp-z=1&w=1920&auto=format%2Ccompress&h=1079)
Lawenda wąskolistna to półkrzew należący do rodziny jasnotowatych. Pochodzi z basenu Morza Śródziemnego, ale jest powszechnie uprawiana w wielu krajach na całym świecie. Osiąga wysokość 50–90 cm i ma wzniesione pędy – u dołu zdrewniałe, a u góry zielone, pokryte włoskami. Ma wąskolancetowate, całobrzegie liście pokryte srebrzystym kutnerem. Kwiat lawendy lekarskiej to zbita wierzchotka – w zależności od odmiany jest purpurowy, fioletowy, biały lub ciemnoróżowy. Wydziela przyjemny aromat, który wabi pożyteczne owady zapylające do ogrodu. Kwitnienie lawendy wąskolistnej trwa od lipca do sierpnia. Roślina ma silnie rozgałęziony korzeń o długości ok. 2 m.
Oferta OBI
Czy lawenda wąskolistna jest wieloletnia?
.jpg?crop=focalpoint&fit=crop&fp-x=0.5&fp-y=0.5&fp-z=1&w=1920&auto=format%2Ccompress&h=1079)
Lawenda wąskolistna jest rośliną wieloletnią. Niektóre odmiany pozostawione bez okrywy przemarzają podczas surowych bezśnieżnych zim – krzew łatwo się regeneruje, jednak ma mniej kwiatów w kolejnym roku. Lawenda hodowana w sprzyjających warunkach terenowych i odpowiednio pielęgnowana rośnie w ogrodzie przez wiele lat.
Lawenda wąskolistna – odmiany
Istnieje wiele odmian Lavandula angustifolia. Poszczególne z nich różnią się zabarwieniem kwiatów i liści oraz wysokością wzrostu.
Ciekawe odmiany lawendy do ogrodu:
Hidcote Blue – kompaktowa odmiana (30–40 cm wysokości) o fioletowych kwiatach i wysokiej odporności na trudne warunki;
Munstead – rozwija drobne, ciemnofioletowe kwiaty i ma rozłożysty pokrój;
Alba – lawenda wąskolistna biała – osiąga wysokość od 30 do 50 cm i tworzy kompaktowe krzewy;
Dwarf Blue – niska odmiana lawendy polecana do małych ogrodów, na obrzeża rabat czy do uprawy w pojemnikach. Dorasta do 30 cm wysokości i ma niebieskie kwiaty;
Rosea – lawenda wąskolistna różowa.
Lawenda wąskolistna – właściwości zdrowotne i zastosowanie
.jpg?crop=focalpoint&fit=crop&fp-x=0.5&fp-y=0.5&fp-z=1&w=1920&auto=format%2Ccompress&h=1079)
Lawenda ceniona jest nie tylko za swój atrakcyjny wygląd, ale także właściwości lecznicze. Surowcem zielarskim są kwiaty zawierające olejek eteryczny, barwniki (antocyjany), garbniki, cukry i związki mineralne. Są to substancje działające przeciwskurczowo, uspokajająco i antyseptycznie. Kwiaty lawendy wykorzystywane są w kosmetyce jako składnik toników dla wrażliwej i delikatnej skóry. Przyspieszają regenerację naskórka i działają przeciwtrądzikowo.
Lawenda wąskolistna w ogrodzie
.jpg?crop=focalpoint&fit=crop&fp-x=0.5&fp-y=0.5&fp-z=1&w=1920&auto=format%2Ccompress&h=1079)
Lawenda wąskolistna to pożyteczna roślina miododajna. Ma długi, intensywny okres kwitnienia, dzięki czemu dostarcza pszczołom dużo surowca na miód i pokarm. Hodowana w gruncie nadaje się do tworzenia niskich żywopłotów, łąk kwietnych oraz ogrodów ziołowych i zapachowych. Wykorzystasz ją do wyznaczania ścieżek, rabat kwiatowych, obwódek czy granic ogrodu. Sadzonki lawendy posadzone przy różach odstraszają mszyce, a umieszczone w pobliżu tarasu i balkonu pozwolą skutecznie pozbyć się komarów. W otoczeniu Lavandula angustifolia warto hodować inne zioła np. kozłek lekarski, rumianek pospolity, szałwię, czarnuszkę siewną lub cząber ogrodowy.
Popularnym sposobem uprawy jest także lawenda wąskolistna w doniczce – umieszczona w ceramicznym pojemniku lub wiklinowym koszu dodaje elegancji i zapachu każdej przestrzeni. Do hodowli kubłowej nadają się odmiany karłowe i lawenda wąskolistna na pniu, która rośnie w formie drzewka.
Więcej o roślinach miododajnych do ogrodu pisaliśmy tutaj >>>
Lawenda wąskolistna – wskazówki dotyczące uprawy
Uprawa lawendy lekarskiej nie jest wymagająca. Roślina potrzebuje słonecznego i suchego stanowiska oraz przepuszczalnej gleby z dużą zawartością wapnia, o odczynie pH 6,0–8,0.
Podlewanie i nawożenie lawendy lekarskiej
Roślina dobrze znosi przejściowe susze, ale nie toleruje nadmiernego zalewania, na które reaguje gniciem korzeni. Młode sadzonki lawendy lekarskiej podlewaj regularnie, utrzymując glebę umiarkowanie wilgotną, a starsze wyłącznie w suche letnie dni.
Lavandula angustifolia dobrze reaguje na nawożenie, ale nie ma dużych potrzeb pokarmowych. Wiosną, przed rozpoczęciem okresu wegetacyjnego, zasil krzewy nawozem naturalnym lub specjalną mieszanką do lawendy. Zrezygnuj ze stosowania preparatów z azotem – powodują nadmierny wzrost zielonej masy kosztem kwitnienia.
Przycinanie lawendy wąskolistnej
W uprawie lawendy ważnym zabiegiem jest przycinanie. Ma ono na celu zagęszczenie kępy, uniknięcie zanikania pędów środkowych i zapewnienie właściwego dostępu powietrza do wszystkich części krzewu. Cięcie lawendy wykonuje się dwa razy. Pierwsze (formujące) wiosną lub jesienią, a drugie (stymulujące kwitnienie) latem.
Tutaj dowiesz się, jak krok po kroku przeprowadzić cięcie lawendy – jesienne i wiosenne
Choroby i szkodniki lawendy lekarskiej
Lawenda wąskolistna na balkonie i w ogrodzie jest odporna na choroby i szkodniki – wiele z nich odstrasza intensywny aromat wydzielany przez kwiaty. Mimo to bywa atakowana przez przędziorki – zlikwidujesz je za pomocą środków ochrony roślin lub stosując ekologiczne metody (wyciągi z czosnku czy pokrzywy).
Nadmierna wilgoć prowadzi do rozwoju szarej pleśni lub pojawienia się mączniaka prawdziwego. Aby temu zapobiec, podlewaj krzewy oszczędnie i uprawiaj je w lekkim, przepuszczalnym podłożu.
Rozmnażanie lawendy
Lavandula angustifolia rozmnaża się z nasion, sadzonek pędowych lub rozłogów pozyskiwanych wiosną lub późnym latem. Najłatwiejszym sposobem jest pobieranie sadzonek półzdrewniałych na przełomie lipca i sierpnia. Z roślin, które zakończyły kwitnienie, ale nie mają jeszcze zdrewniałych łodyg, zetnij pędy o długości ok. 8–10 cm. Usuń dolne liście, zanurz końcówkę sadzonki w ukorzeniaczu, po czym przenieś do doniczki z lekkim, wilgotnym podłożem (np. mieszanki piasku i torfu). Pojemnik umieść w inspekcie lub przykryj folią perforowaną, utrzymuj w temperaturze 20–25°C oraz regularnie wietrz, aby zapobiec pojawianiu się pleśni. Lawenda ukorzenia się w ciągu 4–6 tygodni. Kiedy rośliny wypuszczą młode listki, przenieś sadzonki do osobnych doniczek.
Czego nie lubi lawenda?
.jpg?crop=focalpoint&fit=crop&fp-x=0.5&fp-y=0.5&fp-z=1&w=1920&auto=format%2Ccompress&h=1079)
Lawenda nie lubi nadmiaru wilgoci, cienia i ciężkiego podłoża. Problemy w uprawie powoduje też zaniedbanie przycinania, częste przesadzanie i zbyt głębokie sadzenie – utrudnia prawidłowy wzrost i osłabia kondycję krzewu. Lawenda nie toleruje również intensywnego ściółkowania organicznego (np. korą lub trocinami). Lepszym wyborem jest użycie żwiru lub drobnych kamyków, które poprawiają drenaż.
