Laur, Wawrzyn szlachetny (Laurus nobilis) – charakterystyka. Jak uprawiać laur?
Laur, znany też jako wawrzyn szlachetny lub drzewo laurowe, to zimozielona roślina doniczkowa, która dekoruje wnętrza i ma cenne właściwości zdrowotne i kulinarne. Nie jest wybredny pod względem wymagań pielęgnacyjnych, a jego dekoracyjne liście wnoszą śródziemnomorski akcent do każdego wnętrza.
Poradnik w pigułce
Wawrzyn szlachetny to zimozielony krzew lub drzewko o lancetowatych, pachnących liściach i drobnych kwiatach. Jest łatwy w uprawie, odporny na choroby i ma skromne wymagania pielęgnacyjne. Preferuje stanowiska słoneczne oraz umiarkowanie wilgotne, żyzne podłoże. Drzewko laurowe jest cenione w kuchni i medycynie naturalnej.
Laurus nobilis – najważniejsze informacje:
Przeznaczenie: drzewa i krzewy liściaste, przyprawy i zioła, rośliny pokojowe
Warunki oświetleniowe: słoneczne
Wilgotność podłoża: umiarkowanie wilgotne
Laur – charakterystyka
Wawrzyn szlachetny to wiecznie zielony krzew liściasty lub drzewo z rodziny wawrzynowatych. Jego środowiskiem naturalnym jest Afryka Północna, Europa Południowa i Azja Zachodnia. Jako roślina uprawna znany jest na całym świecie. W naturze dorasta do ponad 10 m, ale hodowany w doniczce rośnie powoli i osiąga nie więcej niż 2 m wysokości. Krzew ma stożkowy pokrój i tworzy liczne, sztywne pędy, z których wyrastają lancetowate, długie na 10 cm liście. Po roztarciu wydają ziołowy, nieco drzewny zapach. Laur kwitnie wiosną, wydając drobne, żółte kwiaty, zebrane po kilka w pęczki (kwitną wyłącznie rośliny nieprzycinane). Owocem są ciemne jagody.
Ekspert OBI radzi:
“Żeby liście lauru były bardziej aromatyczne i bogatsze w olejki eteryczne, co kilka tygodni delikatnie przecieraj ich powierzchnię miękką ściereczką – usunięcie kurzu poprawia fotosyntezę i stymuluje produkcję substancji zapachowych, co znacząco podnosi ich wartość kulinarną i leczniczą.
Wawrzyn szlachetny – właściwości zdrowotne
Owoce i liście laurowe są cennym surowcem zielarskim. Ziele obfituje w olejki eteryczne używane w leczeniu dolegliwości trawiennych (wzdęcia, gazy, bóle żołądka). Oprócz tego laur zawiera flawonoidy, witaminy (A, C, K) oraz minerały (żelazo, magnez, potas), które wzmacniają odporność organizmu, działają przeciwzapalnie, przeciwbakteryjnie i uspokajająco. Okłady ze sproszkowanych liści stosuje się leczniczo przy artretyzmie i nerwobólach.
Liść laurowy – zastosowanie
Liście laurowe są powszechnie używane w kuchni jako przyprawa do mięs, zup, sosów, potraw jednogarnkowych oraz marynat. Dodają potrawom intensywnego, korzenno-ziołowego smaku. Zazwyczaj dodaje się je na początku gotowania, a przed podaniem usuwa, ponieważ nie nadają się do jedzenia. Suszone liście są składnikiem hinduskiej mieszanki przyprawowej garam masala i często wykorzystuje się je w kuchni śródziemnomorskiej, indyjskiej oraz orientalnej.
Laur w domu
W Polsce laur uprawiany jest jako roślina doniczkowa – toleruje wysokie temperatury, ale nie ma wystarczającej mrozoodporności, aby hodować go w gruncie. Atrakcyjną formą ozdobną jest wawrzyn szlachetny na pniu – roślina szczepiona na podkładce, która przybiera formę niewielkiego drzewka wawrzynowego. Latem roślinę można wynieść na taras, werandę lub balkon. Najlepsze miejsce do uprawy Laurus nobilis to słoneczne, ciepłe, ciche stanowisko w towarzystwie innych roślin o pochodzeniu śródziemnomorskim, jak np. oleander czy oliwka europejska.
Tutaj dowiesz się, jak uprawiać oliwkę europejską >>>
Drzewko laurowe – wskazówki dotyczące uprawy
Uprawa drzewka laurowego wymaga żyznego, próchniczego, przepuszczalnego podłoża o obojętnym lub lekko zasadowym odczynie pH. Dobrze sprawdza się mieszanka ziemi uniwersalnej z dodatkiem piasku lub perlitu. Roślina nie lubi ani nadmiaru wody, ani przesuszenia gleby. W okresie aktywnego wzrostu (wiosna–lato) wawrzyn podlewaj, gdy wierzchnia warstwa ziemi w donicy jest sucha. Zimą zmniejsz częstotliwość nawadniania do minimum – raz na 2–3 tygodnie. W okresie wegetacyjnym (od wiosny do jesieni) zasilaj laur co 2–4 tygodnie płynnym nawozem dla roślin doniczkowych.
Laurus nobilis jest odporny na szkodniki, ale regularnie sprawdzaj go pod kątem obecności przędziorków, mszyc czy tarczników. W przypadku pojawienia się takich insektów, zastosuj odpowiedni środek ochrony roślin. Drzewko laurowe przesadzaj co 2–3 lata, gdy zauważysz, że jego korzenie zaczynają wyrastać z doniczki. Zabieg wykonaj wczesną wiosną, przed rozpoczęciem sezonu wegetacyjnego. W przypadku dużych roślin wystarczy wymienić wierzchnią warstwę ziemi na świeżą.
Czytaj także: Jak skutecznie pozbyć się przędziorka? Poradnik OBI
Liść laurowy – przycinanie
Laur dobrze znosi przycinanie. Pozwala ono na formowanie zwartego krzewu i nadawanie mu dowolnej formy. Optymalny czas na cięcie to wczesna wiosna, przed rozpoczęciem intensywnego wzrostu. Roślina zaczyna się wtedy regenerować po zimie, a skrócenie pędów stymuluje jej dalszy rozwój.
Pracę zacznij od pozbycia się suchych, uschniętych lub uszkodzonych gałązek. Następnie wykonaj cięcie formujące, nadając koronie pożądany kształt. Wawrzyn szlachetny najczęściej przycina się w kształt stożka, a formy szczepione na pniu – w kształt kuli. Przycinając gałęzie, zostawiaj kilka centymetrów nad zdrowym oczkiem (tzw. węzłem). Do cięcia używaj ostrych nożyczek lub sekatora.
Liście laurowe – zbiór
Zielone, świeże liście laurowe zbiera się od późnej wiosny do wczesnej jesieni. Najlepiej wybierać te w pełni rozwinięte, zdrowe i intensywnie pachnące oraz zrywać je rano – roślina jest wtedy najbardziej „nasycona” wilgocią. Liście suszy się w przewiewnym i zacienionym pomieszczeniu, a następnie przechowuje w szczelnie zamkniętych pojemnikach.
Czy laur zimuje?
Liść laurowy w doniczce znosi krótkotrwałe spadki temperatury poniżej 0°C, jednak dłuższe okresy mrozu są dla niego zabójcze. Roślina najlepiej zimuje w jasnym pomieszczeniu i temperaturze 5–10°C. Ustawiony w cieplejszym miejscu (10–15°C) wymaga częstego wietrzenia, ale nie powinien być narażony na bezpośredni kontakt z zimnym powietrzem.
