Nektaryna (Prunus persica var. nucipersica) – opis. Jak dbać o nektarynkę w ogrodzie?

Nektarynka to odmiana brzoskwini zwyczajnej. Rodzi jadalne owoce i nadaje się do uprawy w gruncie oraz pojemnikach. Aby dobrze plonowała, potrzebuje odpowiedniej pielęgnacji – cięcia i osłony przed wiosennymi przymrozkami.
Poradnik w pigułce
Nektarynka to średniej wysokości drzewo liściaste, które wydaje słodkie, jadalne owoce. Nie jest rośliną w pełni mrozoodporną – młode sadzonki wymagają osłon na zimę. Potrzebuje słonecznej wystawy oraz żyznej, umiarkowanie wilgotnej gleby. Ważnym zabiegiem pielęgnacyjnym nektarynek jest regularne nawożenie i cięcie.
Prunus persica var. nucipersica – najważniejsze informacje:
Przeznaczenie: rośliny letnie, owoce, drzewa i krzewy liściaste
Warunki oświetleniowe: słoneczne
Wilgotność podłoża: umiarkowanie wilgotne
Nektarynka – charakterystyka
Nektarynka to drzewo liściaste, którego największe obszary uprawy znajdują się we Francji, Włoszech, Hiszpanii, Grecji, Stanach Zjednoczonych, Chile oraz w Afryce. Dorasta do 6 m wysokości. Ma ciemnobrunatnoszarą, podłużnie spękaną korę i lancetowate, faliście ząbkowane, błyszczące liście. Prunus persica var. nucipersica kwitnie w kwietniu. Różowe kwiaty pojawiają się przed liśćmi i dostarczają pszczołom cennego źródła pożywienia. Owoce dojrzewają od lipca do września (w zależności od odmiany). Pestkowce mają masę 100–200 g i żółtopomarańczową skórkę z czerwonym albo buraczkowym rumieńcem. Nektarynka to odmiana brzoskwini zwyczajnej, której owoce, w odróżnieniu od gatunku macierzystego, nie są omszone.
Nektarynka – odmiany

Istnieje wiele odmian Prunus persica var. nucipersica. Różnią się one m.in. kolorem skórki, wielkością owoców oraz stopniem twardości i soczystości miąższu. Różnice dotyczą też smaku czy pory dojrzewania.
Odmiany nektarynek polecane do samodzielnej uprawy:
-
Harco – kwitnie w kwietniu, a w połowie sierpnia wypuszcza średniej wielkości owoce o słodkokwaśnym miąższu. Jest częściowo odporna na mróz;
-
Red Gold – amerykańska odmiana o podwyższonej odporności na choroby. Jej owoce dojrzewają początkiem września i wyróżniają się słodkim smakiem;
-
Flateryna – drzewo o średniej sile wzrostu. Tworzy przejrzystą, lekko rozłożystą koronę i jest łatwe w prowadzeniu. Owoce są gotowe do zbiorów w połowie sierpnia, a ich cechą charakterystyczną jest płaski kształt i słodki, soczysty miąższ;
-
Harblaze – odmiana silnie plonująca. Rodzi średnie lub duże, owalne owoce;
-
Alice – nektarynka kolumnowa o naturalnym wąskim pokroju. Osiąga 2–2,5 m wysokości i nadaje się do uprawy w małych grupach albo donicach. Jej pestkowce mają kulistoeliptyczny, regularny kształt i żółtą skórę z buraczkowoczerwonym rumieńcem;
-
Rubis Plant Pack – samopylna nektarynka karłowa. Dorasta do ok. 1–1,5 m wysokości i ma zwartą koronę, która nie wymaga intensywnego cięcia. Kwiaty tej odmiany są duże, pełne i intensywnie różowe.
Nektarynki – właściwości zdrowotne i zastosowanie
Nektarynki to niskokaloryczne owoce bogate w witaminy (A, C, E, z grupy B) i minerały (potas, magnez, wapń, żelazo). Zawierają także błonnik oraz antyoksydanty. Są zdrową przekąską, a także dodatkiem do lodów czy ciast. Robi się z nich dżemy, soki, kompoty, likiery i galaretki.
Nektarynka w ogrodzie

Drzewa nektarynki w ogrodzie pełnią funkcję użytkową i dekoracyjną. Obficie kwitnące wczesną wiosną kwiaty zdobią przestrzeń wokół domu i przyciągają owady zapylające. Latem barwne owoce i soczyście zielone liście dodają uroku rabatom i działkom sadowniczym. Drzewo można formować w różnych stylach (np. jako formę pnącą przy ścianie), dzięki czemu łatwo dopasować je do małych ogrodów. Karłowe i kolumnowe odmiany nektarynki nadają się także od uprawy w dużych donicach ustawionych na tarasie lub balkonie.
Nektarynka – wskazówki dotyczące uprawy

Uprawa nektarynki nie jest trudna, ale wymaga kilku ważnych zabiegów pielęgnacyjnych. Drzewo preferuje miejsca słoneczne, ciepłe i osłonięte od wiatru. Dobrym wyborem jest hodowla od strony południowej lub południowo-zachodniej w pobliżu naturalnych osłon lub budynków. Nektaryny najlepiej rosną na glebach żyznych i przepuszczalnych. Optymalne pH wynosi 6,5–7,0. Prunus persica var. nucipersica ma wysoką wrażliwość na mróz. Młode sadzonki należy okrywać agrowłókniną. Ze względu na wczesny termin kwitnienia osłony stosuje się także w chłodne, wiosenne noce. W ciągu dnia trzeba je jednak zdjąć, aby roślina mogła korzystać ze słońca, swobodnie oddychać i uniknąć nadmiernego zawilgocenia. Takie naprzemienne zabezpieczanie utrzymuje nektarynki w dobrej kondycji i zwiększa szanse na zdrowe, obfite kwitnienie.
Kliknij i sprawdź, jak prawidłowo zimować rośliny w ogrodzie i na balkonie >>>
Podlewanie i nawożenie nektarynki
Podłoże powinno być stale umiarkowanie wilgotne, ponieważ system korzeniowy jest wrażliwy na przesuszenia. Młode sadzonki nawadniaj regularnie raz–dwa razy w tygodniu, a starsze okazy wyłącznie w okresach długotrwałej suszy. Do zdrowego wzrostu, kwitnienia i owocowania niezbędne jest też nawożenie. Wiosną dokarmiaj je mineralnymi preparatami wieloskładnikowymi, a po pojawieniu się zawiązków owoców porcją nawozu zawierającego potas. Jesienią sadzonki warto wzmocnić kompostem lub biohumusem.
Cięcie nektarynki
Pierwsze cięcie nektarynki wykonuje się od razu po posadzeniu sadzonek wiosną. W trakcie zabiegu ścina się górną część drzewka na wysokości 120 cm oraz wszystkie dolne gałęzie boczne poniżej 50 cm od ziemi. Z pozostałych odrostów wybiera się 4 najsilniejsze i skraca je do długości 20–30 cm. Miejsce cięcia powinno znajdować się zawsze tuż nad pąkiem skierowanym na zewnątrz.
Koronę nektaryn prowadzi się w formie kotłowej, bez przewodnika. Jeśli w kolejnym roku uprawy drzewo wypuści pęd centralny, należy go wyciąć, a boczne odrosty skrócić o ⅓ długości. Dzięki temu owoce będą lepiej doświetlone i mniej narażone na choroby.
W następnych latach wskazane jest intensywne cięcie w fazie tzw. różowego pąka (zazwyczaj w kwietniu). Podczas zabiegu usuwa się gałęzie cienkie, osłabione i uschnięte, a pozostałe odrosty skraca się mniej więcej nad ósmym pąkiem. Należy też pamiętać o przerzedzaniu wnętrza korony i wycinaniu pędów rosnących zbyt wysoko.
Poznaj 5 pomysłów na to, jak wykorzystać gałęzie po przycince drzew >>>
Choroby nektarynki
Nektarynki atakują różne choroby. Pojawianiu się pierwszych oznak infekcji sprzyjają zbyt wilgotne i zacienione stanowiska. Największe problemy w uprawie powoduje kędzierzawość liści nektarynki wywołana przez grzyb Taphrina deformans. Atakuje młode liście, powodując ich deformację, skręcenie, przebarwienie i przedwczesne opadanie. Choroba osłabia wzrost drzewa i prowadzi do utraty plonu. Powszechnym problemem jest także mączniak prawdziwy. Pokrywa liście i pędy białym nalotem, ograniczając fotosyntezę i powodując zamieranie pędów. Nektarynki cierpią również na brunatną zgniliznę, parcha i dziurkowatość liści drzew pestkowych. W każdym przypadku ryzyko rozwoju patogenów zmniejsza regularna lustracja korony drzewa, coroczne cięcie prześwietlające, właściwe nawożenie oraz profilaktyczne opryski preparatami miedziowymi.
Czytaj także: Jak odpowiedzialnie stosować opryski na szkodniki? | OBI
Po jakim czasie owocuje nektarynka?

Nektarynka zaczyna owocować po 2–3 latach od posadzenia, w zależności od odmiany i warunków uprawy. Pełnię owocowania drzewo osiąga zazwyczaj po 5–6 latach, gdy jest dobrze ukorzenione i uformowane.


