Jałowiec chiński
Jałowiec chiński (Juniperus chinensis) to popularny w naszych ogrodach krzew iglasty, ceniony przede wszystkim za niewielkie wymagania i duże bogactwo kolorów oraz form. Doskonale nadaje się również do formowania karłowatych drzewek bonsai i co ważne, jest stosunkowo odporny na mróz i choroby.
Z tego artykułu dowiesz się o charakterystyce jałowca chińskiego, poznasz jego odmiany i zyskasz wskazówki dotyczące uprawy.
Najważniejsze informacje:
Przeznaczenie: roślina ogrodowa
Warunki oświetleniowe: słoneczne
Wilgotność podłoża: suche
Jałowiec chiński – charakterystyka
Jałowiec chiński, gatunek z rodziny cyprysowatych, jak sama nazwa wskazuje, pochodzi z Chin, ale także z Mongolii, Japonii i Korei Północnej, a do Europy trafił pod koniec XVIII wieku. W Polsce popularne są różne odmiany o zmiennym pokroju, kolorze i rozmiarach.
W zależności od odmiany jałowiec chiński może osiągać wysokość do 20 m lub przyjmować pokrój silnie płożący. Tworzy grube, przypominające wałeczki pędy pokryte ostrymi, łuskowatymi igłami o długości do 1 cm, które wydzielają charakterystyczny zapach. Jest rośliną dwupienną, na odmianach żeńskich możemy spotkać kuliste, niewielkie szyszki o niebieskawym kolorze, przypominające nieco jagody, stanowiące dodatkowy element ozdobny tej rośliny. Co ciekawe, początkowo młode sadzonki jałowca chińskiego wykazują dość powolny wzrost, z czasem nieco on przyspiesza.
Jałowiec chiński – odmiany
Jak już zostało wspomniane, chiński jałowiec (Juniperus chinensis) wyróżnia się dużą rozmaitością i projektując nasz ogród, możemy wybierać spośród kilkudziesięciu odmian jałowca – zarówno pochodzenia naturalnego, jak i krzyżówek wyhodowanych przez ogrodników.
Do najpopularniejszych z nich należą:
Jałowiec chiński „Stricta” – bardzo dekoracyjny, o stożkowym pokroju i krótkich, regularnie rozgałęziających się pędach wzrastających w górę. Charakteryzuje się srebrzystoniebieską barwą i powolnym wzrostem. Jałowiec „Stricta” może osiągać do 3 m wysokości, zachowując dość wąski (do 1 m średnicy) pokrój, co sprawia, że doskonale nadaje się na luźne szpalery.
Jałowiec chiński „Stricta Variegata” – ten chiński jałowiec wyróżnia się nieregularnie porozrzucanymi na krzewie kremowobiałymi pędami i bardziej piramidalnym niż poprzednia odmiana pokrojem. Jest też nieco niższy, gdyż osiąga do 2,5 m wysokości.
Jałowiec chiński „Spartan” - jedna z najpopularniejszych odmian, o silnie zaznaczonych, intensywnie wybarwionych na zielono łuskach. Szybko rosnący, tworzy gęste i zwarte kolumny, dzięki czemu idealnie nadaje się na żywopłoty. Co więcej, odmiana ta jest wyjątkowo odporna na zmienne warunki atmosferyczne oraz zanieczyszczenia powietrza.
Juniperus chinensis „Plumosa” – odmiana krzaczasta, o luźnym, nieregularnym pokroju, może osiągać do 2,5 m średnicy. Gałązki tworzą kielichowate kształty i rozgałęzienia przypominające pióropusze.
Inne godne uwagi odmiany to:
„Blaauw”,
„Kuriwao Gold”,
„Variegata”,
„Obelisk”,
„Plumosa Aurea”,
„Piramidalis”.
Ekspert ogrodnictwa radzi:
“Dla jałowca chińskiego szczególnie korzystne jest stosowanie mikoryzy w formie gotowych preparatów. Symbioza z grzybami mikoryzowymi poprawia odporność rośliny na suszę, wzmacnia jej system korzeniowy i zwiększa przyswajalność składników odżywczych, co przekłada się na bardziej intensywne wybarwienie igieł i lepszy wzrost. Raz zastosowany preparat działa przez wiele lat, co czyni go doskonałym wyborem dla tego mało wymagającego krzewu.
Jałowiec chiński w ogrodzie
Jałowiec chiński to przepiękny przedstawiciel drzew i krzewów iglastych, którego można wykorzystać nawet w trudniejszych warunkach ze względu na jego wszechstronną odporność. Znajduje zastosowanie zarówno w pojedynczych, jak i grupowych nasadzeniach, np. na tle równo przystrzyżonego trawnika. Z powodzeniem możemy posadzić ten jałowiec jako ozdobę skarp i pagórków, tworząc z niego tło dla jednorocznych roślin lub bardziej dekoracyjnych bylin (pięknie prezentuje się np. w kompozycji z wrzosami).
Żywopłot stworzony z tego gatunku będzie cieszył nas zieloną barwą przez cały rok, nie tylko osłaniając niezbyt efektowne zakamarki, ale również doskonale sprawdzając się jako sposób na odgrodzenie poszczególnych części ogrodu. Z tego względu często wykorzystywany jest również w nasadzeniach miejskich. Jałowiec chiński bonsai może z kolei być użyty w kompozycjach pojemnikowych.
Jałowiec chiński – wskazówki dotyczące uprawy
Jedną z głównych zalet jałowca są jego niewielkie wymagania odnośnie do uprawy. Preferuje stanowiska o lekko kwaśnym pH podłoża, słoneczne i raczej suche, w przeciwnym razie może tracić część igieł i wykazywać mniejsze walory dekoracyjne. Jest odporny na niskie temperatury, zwłaszcza te panujące w naszym kraju, a także zanieczyszczenia powietrza, nie zaszkodzi mu więc nawet niedalekie sąsiedztwo dróg czy zakładów przemysłowych. Ze względu na zjawisko mikoryzy dobrze rozwija się wśród innych przedstawicieli drzew i krzew iglastych o podobnych wymaganiach uprawowych.
Sadzonki, w zależności od odmiany jałowca chińskiego i tworzonego przez nią pokroju, należy sadzić w odstępach minimum 50 cm (dla form kolumnowych), choć może być konieczne zapewnienie większej ilości miejsca, nawet do 2 m. Przed umieszczeniem sadzonek w ziemi zalecane jest wykonane drenażu o grubości kilkunastu centymetrów, co zmniejszy ryzyko rozwoju chorób grzybowych.
Jeśli chodzi o jałowiec chiński, jego codzienna pielęgnacja jest stosunkowo prosta i ogranicza się do spryskania go wodą raz w tygodniu z uwzględnieniem korony drzewa. Podlewanie, nawet w miesiącach letnich, wymagane jest średnio raz w miesiącu. Na zimę, w celu zapobiegnięcia uszkodzeniom mrozowym z braku wilgoci, warto wierzchnią warstwę gleby ściółkować niewielką ilością liści i torfu.
Nieco bardziej wymagający w pielęgnacji jest jałowiec chiński bonsai, który oprócz zraszania i podlewania wymaga również okresowego przycinania celem uzyskania pożądanych, karłowatych form.
Sprawdź, na co zwrócić uwagę przy sadzeniu drzew i krzewów iglastych>>
Oferta OBI
Jałowiec chiński – choroby i szkodniki
Chiński jałowiec uznawany jest za gatunek stosunkowo mało podatny na choroby. Jednak przy braku odpowiednich warunków do wegetacji mogą u niego pojawić się objawy świadczące o infekcji.
Zwróć uwagę na:
zamieranie pędów – charakteryzujące się ich żółknięciem,
fytoftoroza – choroba grzybowa atakująca korzenie roślin, prowadząca do brązowienia i więdnięcia całego krzewu,
osutka jałowca – choroba grzybicza atakująca igły,
szara pleśń – atakująca pędy jałowca.
Jeżeli chodzi o szkodniki, jedynym ich przedstawicielem, który możemy zaobserwować na krzewach jałowca chińskiego, są mszyce, do których usunięcia niezbędne jest stosowanie preparatów o działaniu kontaktowym w formie oprysków.
Szukasz idealnej rośliny do stworzenia żywopłotu? Dowiedz się więcej o tujach >>
