Rodgersja (Rodgersia) – opis. Czy rodgersja jest zimozielona?
Rodgersja to bylina o egzotycznym uroku. Zachwyca dekoracyjnym ulistnieniem i okazałymi, piramidalnymi kwiatostanami. Jest łatwa w uprawie, odporna na mróz i atrakcyjna do zacienionych stanowisk.
Poradnik w pigułce
Rodgersja to bylina o dużych, zielonych, dłoniastych liściach. Uwielbia półcień oraz żyzne, próchnicze, przepuszczalne gleby. Doskonale rośnie w pobliżu oczek wodnych, stawów czy strumieni, gdzie ma zapewnioną stałą wilgotność podłoża. Jest rośliną wieloletnią, która zimuje w gruncie i każdego roku, wiosną, wypuszcza nowe pędy.
Rodgersia – najważniejsze informacje:
Przeznaczenie: rośliny letnie, bylina
Warunki oświetleniowe: półcień, cień
Wilgotność podłoża: umiarkowanie wilgotne
Rodgersja – charakterystyka
Rodgersja należy do rodziny skalnicowatych. Jej ojczyzną są wilgotne rejony Himalajów, zwłaszcza Chin i Nepalu. Bylina osiąga do 1 m wysokości i tworzy okazałe kępy rozrastające się za pomocą podziemnego, łuskowatego kłącza. Charakterystyczną cechą gatunku jest ulistnienie. Sezonowe liście mają wyraźne, silne żyłkowania i są dłoniasto lub pierzasto złożone. Rodgersia kwitnie latem, od czerwca do sierpnia. W tym okresie pojawiają się okazałe, piramidalne wiechy drobnych, kremowobiałych lub różowych kwiatów. Po przekwitnięciu przekształcają się w torebki wielonasienne
Rodgersja – odmiany
Wyodrębniono 5–6 gatunków i liczne mieszańce rodgersji. Poszczególne formy różnią się kształtem i wielkością liści, barwą kwiatów, intensywnością ulistnienia oraz tempem wzrostu.
Ciekawe gatunki i odmiany rodgersji:
-
rodgersja kasztanowcolistna – inaczej rodgersja kasztanolistna. Wytwarza długoogonkowe liście odziomkowe o średnicy do 50 cm. Są one dłoniasto złożone, sztywne, ciemnozielone i szeleszczące. Popularne odmiany tego gatunku to np. rodgersja kasztanowcolistna Alba i Irish Bronze;
-
rodgersja tarczolistna – rzadko spotykana odmiana o krzaczastym pokroju. Jej liście są w zarysie okrągłe – wyglądem przypominają tarcze (stąd nazwa). Szczególnie okazale prezentuje się od lipca do sierpnia kiedy rozwija drobne, białe kwiaty;
-
rodgersja pierzasta – wyróżnia się głęboko podzielonymi liśćmi przypominającymi paprocie. Ma jasnoróżowe lub kremowe kwiatostany. Efektowne odmiany tego gatunku to rodgersja Bronze Peacock o ciemnym, czekoladowym ulistnieniu oraz Chocolate Wings – znana też jako rodgersja czekoladowa;
-
rodgersja bzolistna – najniższy z gatunków. Blaszki liściowe mają kształt podobny do liści czarnego bzu;
-
rodgersja stopowcolistna – pokaźnych rozmiarów roślina (70–120 cm) z wysokimi, rozłożystymi, żebrowanymi liśćmi dochodzącymi do szerokości nawet 50 cm. Znaną odmianą jest Rotlaub, inaczej rodgersja czerwona;
-
rodgersja Henriciego – wieloletnia bylina osiągająca 80–100 cm wysokości. Ma okazałe, grube, dłoniaste liście osadzone na długich ogonkach. Blaszka liściowa na początkowym etapie rozwoju jest brązowoczerwona, a z czasem nabiera głębokiej, ciemnozielonej barwy. Kwitnie na różowo od czerwca do sierpnia;
rodgersja Dark Pokers – osiąga 1 m wysokości. Liście są dłoniastozłożone, lekko brązowe. Jesienią przebarwiają się na czerwonobrązowo.
Rada od eksperta OBI:
“Rodgersja nie jest rośliną zimozieloną – liście obumierają jesienią – ale jeśli chcesz przedłużyć jej walory ozdobne w sezonie, usuwaj pojedyncze, uszkodzone liście sukcesywnie przez cały rok, zamiast ścinać całą kępę. Dzięki temu roślina dłużej wygląda świeżo, a jej naturalny, dziki pokrój wciąż dobrze wpisuje się w cieniste aranżacje.
Rodgersja w ogrodzie
Rodgersia nadaje się do sadzenia nad brzegami oczek wodnych, stawów, strumieni i wokół fontann. Może stanowić centralny punkt rabaty lub ogrodu, a ze względu na to, że mocno rozrasta się na boki, jest też chętnie wykorzystywana jako roślina okrywowa – wypełnia wolne przestrzenie w zacienionych zakątkach. W jej towarzystwie dobrze komponują się: hosty, paprocie, brunnery, żurawki, bodziszki, bergenie czy tawułki.
Czytaj także: Rośliny do ogrodu – jakie wybrać? | OBI
Rodgersja – wskazówki dotyczące uprawy
Uprawa rodgersji nie jest wymagająca. Bylina preferuje półcieniste lub cieniste, osłonięte od wiatru stanowiska oraz żyzne, próchniczne podłoże o lekko kwaśnym odczynie. Gleba powinna być dobrze zdrenowana i stale, umiarkowanie wilgotna.
Tutaj dowiesz się, jak zakwasić i odkwasić ziemię w ogrodzie | OBI
Rodgersje podlewaj regularnie, zwłaszcza w okresach suszy i upałów, kierując wodę z konewki bezpośrednio na ziemię, aby nie moczyć liści. Skutecznym sposobem umożliwiającym utrzymanie wilgoci w podłożu jest ściółkowanie korą, trocinami lub zrębkami drzewnymi. Bylina dobrze reaguje na wiosenne nawożenie kompostem, obornikiem lub nawozem wieloskładnikowym o spowolnionym działaniu. W sezonie, co 3–4 tygodnie, warto dodatkowo zasilać kępę uniwersalnymi preparatami płynnymi.
Sprawdź, jak krok po kroku ściółkować podłoże >>>
Rodgersje są mrozoodporne, ale młode egzemplarze niekiedy przemarzają z powodu późnych, wiosennych chłodów. Dla bezpieczeństwa jesienią okrywaj je warstwą ściółki, liści lub kory.
Oferta OBI:
Dlaczego rodgersja nie kwitnie?
Powodem braku kwiatów jest najczęściej niewłaściwe stanowisko oraz uboga gleba – brak składników pokarmowych, szczególnie fosforu i potasu, ogranicza kwitnienie. Inne przyczyny to: przesuszenie podłoża, nadmiar azotu w glebie albo wiek sadzonki – rodgersje często kwitną dopiero po 2–3 latach uprawy.
