Dalia (pomarańczowa) – Dahlia
Łatwa uprawa i zachwycające wybarwienie kwiatostanów to najważniejsze zalety dalii pomarańczowej. Roślina kwitnie od lata do jesieni i zdobi ogrody, tarasy, balkony oraz wnętrza domów jako kwiat bukietowy.
DAHLIA – najważniejsze informacje:
Przeznaczenie: rośliny letnie, byliny
Warunki oświetleniowe: słoneczne, półcieniste
Wilgotność podłoża: umiarkowanie wilgotne
Dalia pomarańczowa – charakterystyka
Dalie pomarańczowe to byliny tworzące podziemne bulwy. W zależności od odmiany rosną na wysokość od 30 cm do 2 m. Mają długie, wyprostowane i puste w środku łodygi i wyrastające z cebuli pierzaste liście. Kwiaty umieszczone są na szczytach pędów i mogą osiągać średnicę ok. 30 cm. Kwitną od lipca do października. Płatki dalii pomarańczowej różnią się intensywnością koloru i sposobem wybarwienia. Mogą być: jednolite, wielokolorowe, pstrokate.
Dowiedz się więcej na temat kwitnienia roślin cebulowych i bulwiastych
Dalia pomarańczowa – odmiany
Odmiany dalii pomarańczowej słyną z wyjątkowo pięknie wybarwionych kwiatów. W sprzedaży dostępne są w różnych wersjach – dalie pojedyncze, półpełne i pełne.
Polecane odmiany dalii pomarańczowej:
Painted Madam – roślina o pomarańczowo-czerwonych kwiatostanach, która jest odmianą wysoką, nadaje się np. jako tło dla niższych nasadzeń;
Gallery Pablo – ma pełne kwiaty o intensywnie pomarańczowym kolorze;
Karma Bon Bini – odmiana o płatkach w odcieniach pomarańczu i brzoskwini, które nadają roślinie subtelną, tropikalną estetykę;
Procyon – dalia talerzowa o płatkach żółtych w środku i intensywnie pomarańczowych na zewnątrz;
Orange – niska odmiana dalii o jednolitych, pomarańczowych kwiatostanach;
Akita – dalia talerzowa, która rośnie na wysokość 90–110 cm i ma kwiaty w kolorze pomarańczowo-herbacianym;
Lady Darlene – ma pomarańczowo-różowe, pełne kwiaty.
Dalia pomarańczowa w ogrodzie
Dalie pomarańczowe w ogrodzie efektownie wyglądają posadzone w grupie po 1−3 sztuki w lekkim oddaleniu od pozostałych roślin. Tworzą wtedy ozdobne tło dla zwiewnych i delikatnych odmian o niższym wzroście. Do dużych ogrodów polecamy wysokie dalie dekoracyjne, a w mniejszych sprawdzą się georginie kaktusowe lub anemonowe. W uprawie doniczkowej najlepiej odnajdują się dalie miniaturowe (osiągają nie więcej niż 30 cm wysokości) i karłowe – mają zwarte łodygi i rosną od 30 do 50 cm.
Sprawdź, jak sadzić i przesadzać rośliny w doniczkach
Oferta OBI
Dalia pomarańczowa – wskazówki dotyczące uprawy
Dalia pomarańczowa lubi miejsca słoneczne i półcieniste. Do bujnego wzrostu potrzebuje żyznej gleby o średnio zwięzłej strukturze i regularnego podlewania. W pielęgnacji dalii ważną rolę odgrywa nawożenie. Ze względu na szybkie tempo wzrostu georginie warto zasilać od wiosny od połowy września (w odstępach co 3–4 tygodnie) kompostem lub mieszankami mineralnymi. Aby dalia kwitła od lata aż do późnej jesieni, należy na bieżąco ścinać przekwitłe i uschnięte kwiatostany, stymulując pędy do wydawania nowych pąków kwiatowych.
Mimo że dalia pomarańczowa nie jest mrozoodporna, jest rośliną długowieczną. Odpowiednio przechowywana będzie rosła w ogrodzie przez wiele lat. Kiedy pojawią się pierwsze przymrozki, zetnij łodygi i liście, a karpy wykop widłami. Bulwy oczyść z ziemi, zanurz w fungicydzie i przełóż do skrzynki z trocinami lub torfem. W takich warunkach przechowuj sadzonki dalii w chłodnym pomieszczeniu.
Rozmnażanie dalii pomarańczowej
Rozmnażanie dalii pomarańczowej można wykonać z nasion, przez podział karp lub sadzonkowanie. Najłatwiejszym sposobem jest dzielenie bulw cebulowych. Duże karpy należy podzielić na mniejsze, zostawiając na każdej nowej części kilka bulw z 2–3 widocznymi pąkami.
Choroby dalii pomarańczowej
Wilgotne podłoże i niewłaściwa pielęgnacja sprawiają, że dalia pomarańczowa jest byliną podatną na choroby i szkodniki.
Najczęstsze choroby georginii to:
- szara pleśń – jedna z najpowszechniejszych chorób grzybowych. Początkowo objawia się jasnymi, chlorotycznymi plamami, które widać na liściach. Z czasem przebarwienia brązowieją i tworzy się na nich szary pylący nalot. Silne porażenie prowadzi do zamierania i gnicia dalii. Zdeformowane fragmenty roślin należy jak najszybciej wyciąć, a w przypadku rozległych objawów zastosować gotowy preparat na szarą pleśń;
- mączniak prawdziwy – choroba wywoływana przez kilka patogenów grzybowych. Charakterystycznym objawem jest mączysty nalot na roślinie występujący na obu stronach blaszek. Nalot początkowo jest delikatny, cienki, brudnobiały lub szary, a z czasem powiększa się, grubieje i staje się filcowaty. Mączniaka można zwalczyć, stosując środki ochrony roślin z siarką i miedzią;
- zgnilizna twardzikowa – wywołuje ją patogen bytujący w glebie. Objawy zgnilizny twardzikowej to brunatnienie łodyg i liści. Wraz z rozwojem choroby na powierzchni porażonych tkanek pojawia się biały nalot grzybni. Zielone części zaczynają gnić i wydzielać nieprzyjemny zapach. Najpopularniejszym sposobem na zwalczenie zgnilizny twardzikowej jest stosowanie fungicydów, w składzie których znajduje się m.in. prochloraz, tiofanat metylu, boskalid i tebukonazol;
- choroba mozaiki – uszkadza wszystkie części nadziemne i podziemne dalii. Jej objawem są cętkowane plamy od ciemnych do brązowo-czarnych oraz deformacja i gnicie liści, pędów i kwiatów. Aby zapobiec rozprzestrzenianiu się choroby, należy dezynfekować narzędzia ogrodnicze i regularnie odchwaszczać rabaty kwiatowe.
Szkodniki żerujące na daliach to:
mszyce – odgryzają pędy i liście dalii, powodując ich deformację, skręcanie i zasychanie;
larwy motyli – atakują liście, pędy i korzenie, osłabiając kondycję rośliny i hamując jej wzrost;
przędziorki – tworzą malutką, bardzo gęstą pajęczynę, głównie na spodzie liści, wygryzają małe kropeczki, które sprawiają, że liście zaczynają żółknąć i opadać;
ślimaki – robią duże dziury w liściach, kwiatach lub zjadają całe nadziemne części młodych roślin.
