Taker – co to jest, jak włożyć zszywki?

Taker to narzędzie, za pomocą którego szybko, trwale i dyskretnie zamocujesz zszywki w drewnie, materiałach izolacyjnych, tekturze oraz tkaninach tapicerskich. Ze względu na sposób zasilania i działania, zszywacze do tapicerek dzielą się na ręczne, elektryczne, akumulatorowe lub pneumatyczne. Poznaj zasadę działania takera i dowiedz się, jak włożyć do niego zszywki.
Poradnik w pigułce
Takera używa się do mocowania zszywek w różnych materiałach. Jest lekki, intuicyjny w obsłudze i wytrzymały. Wśród dostępnych opcji na rynku rozróżnia się zszywacze tapicerskie ręczne, elektryczne, akumulatorowe i pneumatyczne. Najważniejsze parametry techniczne takerów to: rodzaj i przeznaczenie, sposób zasilania oraz kompatybilność z typem zszywek.
Taker – co to takiego?
Taker znany jest też jako pistolet lub zszywacz tapicerski. To urządzenie ręczne, elektryczne, akumulatorowe lub pneumatyczne, wykorzystywane do prac warsztatowych, dekoracyjnych i montażowych, np. na budowach, w garażach i w zakładach produkcyjnych. Umożliwia szybkie i trwałe mocowanie zszywek w drewnie, materiałach izolacyjnych, tekturze oraz różnego rodzaju tkaninach tapicerskich. Pozwala na dostosowanie głębokości wbijania zszywki do grubości surowca oraz wykonanie zszycia nawet w najbardziej niedostępnych miejscach. Jest lekki, łatwy w obsłudze i nie ulega częstym awariom, a ewentualne drobne usterki naprawisz samodzielnie.
Do czego służy taker?

Taker to uniwersalne narzędzie, które przydaje się wszędzie tam, gdzie trzeba szybko i dyskretnie połączyć ze sobą dwa elementy, ale bez użycia kleju czy gwoździ. Używa się go w zakładach meblowych i zakładach tapicerskich do mocowania tkanin lub skór na meblach – sofach, fotelach, krzesłach, łóżkach. Korzystają z niego fani rękodzieła przy tworzeniu dekoracyjnych przedmiotów, ramek do obrazów i zabawek oraz firmy wykończeniowe, montażyści i budowlańcy do łączenia części zadaszenia (np. izolacji oraz papy) i okładania powierzchni wykładziną, boazerią, płytami pilśniowymi czy listwami.
Sprawdź także: Narzędzia przydatne w każdym warsztacie, domu i ogrodzie
Oferta OBI:
Budowa i zasada działania takera
Taker tapicerski ma prostą budowę, która wiąże się z równie prostą zasadą działania.
Podstawowe części takera:
obudowa – z metalu, aluminium lub tworzywa sztucznego. Chroni mechanizmy wewnętrzne zszywacza;
ruchomy uchwyt – element napinający sprężynę;
sprężyna dociskająca – mechanizm uwalniający zszywki – najważniejszy komponent takera;
podstawa – ma wbudowany zatrzask służący do wyciągania sprężyny i uzupełniania zszywek;
magazynek na zszywki;
śruba/pokrętło/suwak regulacyjny – mechanizm regulujący poziom zagłębienia zszywki.
Działanie takera polega na zaciskaniu zszywek w materiale. Zszywki umieszcza się w magazynku, z którego są podawane do mechanizmu zszywającego. Po naciśnięciu ruchomego uchwytu dochodzi do naciągnięcia, dociśnięcia, a na końcu zwolnienia sprężyny. W chwili zwolnienia sprężyny zszywka wysuwa się z magazynku i wbija w dowolną powierzchnię. Po umocowaniu zszywki taker jest gotowy do kolejnego użycia.
W przypadku zszywaczy ręcznych siłą napędzającą wystrzał zszywek jest siła rąk – sprężyna wypycha zszywkę, gdy operator naciśnie uchwyt. W urządzeniach elektrycznych i akumulatorowych po naciśnięciu spustu silnik wystrzeliwuje zszywki i mocuje je wewnątrz materiału. Takery pneumatyczne napędza powietrze pod wysokim ciśnieniem.
Rodzaje takerów – jak wybrać dobry?
Ze względu na sposób zasilania i sposób działania zszywacze do tapicerek dzielą się na ręczne, elektryczne, akumulatorowe lub pneumatyczne.
Taker ręczny
Takery ręczne są odpowiednie dla amatorów i hobbystów. Wymagają użycia siły fizycznej do mocowania zszywek. Często mają regulowaną siłę uderzenia za pomocą pokrętła, dzięki czemu moc wbijania zszywek dopasujesz do twardości deski czy grubości materiału.
Taker elektryczny
Taker elektryczny zasila prąd z sieci. Jest prosty w użyciu i nie angażuje siły operatora. Ma płynną regulację uderzenia i specjalnie wyprofilowaną końcówkę ułatwiającą manewrowanie urządzeniem nawet w trudno dostępnych miejscach.
Taker akumulatorowy
Modele akumulatorowe nie wymagają podłączenia do źródła zasilania, dzięki czemu są bardziej mobilne i użyjesz ich w dowolnym miejscu. Nadają się do mocowania paneli, materiałów izolacyjnych i kabli. Wyróżnia je solidna obudowa i ergonomiczny uchwyt.
Taker pneumatyczny
Taker pneumatyczny wymaga użycia kompresora, ponieważ mechanizm uderzeniowy zasila sprężone powietrze. Jest mocny, wydajny i skuteczny. Najczęściej oferuje dwie funkcje – zszywacza i gwoździarki.
Jakie zszywki do takera wybrać?

Zszywki tapicerskie mają określoną szerokość, długość oraz kształt grzbietu. Poszczególne rodzaje mają też różne oznaczenia, w zależności od konkretnego producenta.
Wyróżnia się cztery podstawowe rodzaje zszywek:
Przy wyborze zszywek do takera, weź pod uwagę materiały, jakie będą łączone za jego pomocą. Do tekstyliów, skór, folii i papieru najlepiej nadają się zszywki z cienkiego drutu. Nie niszczą struktury delikatnego surowca i zostawiają mało widoczne dziurki.
Do łączenia wykładzin, listew, cienkich paneli drewnianych i izolacji lepiej sprawdzą się zszywki z drutu płaskiego. Trwale i stabilnie utrzymują montowany element na miejscu. Do przytwierdzania paneli, płyt pilśniowych i masonitowych polecany jest typ wąski – wbija się głęboko w podłoże i gwarantuje stabilne mocowanie.
Zszywki z zaokrąglonym grzebieniem używane są np. przy pracach instalacyjnych z kablami i przewodami o niskim napięciu. Nie uszkadzają ich struktury i ułatwiają prowadzenie oraz optymalne ułożenie kabli.
Rozmiar zszywek do takera:
4 mm – do papieru, kartonu, folii;
6 i 8 mm – do tkanin obiciowych;
10–12 mm – do grubszych tkanin, np. pikowanych;
14 i 16 mm – do pasów podtrzymujących, skór naturalnych;
18 i 21 mm – do formatek sprężynowych;
250–50 mm – do szkieletów całych mebli.
Dobierając zszywki, pamiętaj, że ich rozmiar powinien dwu- lub trzykrotnie przekraczać grubość mocowanego materiału. Długość i szerokość zszywek dopasuj do konkretnego rodzaju takera, ponieważ żaden z obecnych w sprzedaży modeli nie jest przystosowany do obsługiwania zszywek w zakresie od 4 do 50 mm.
Podział zszywek pod względem kształtu:
zszywki prostokątne,
zszywki zaokrąglone w kształcie litery U (klamerki),
zszywki w kształcie litery T (gwoździe).
Dobór końcówek łączących to połowa sukcesu. Aby zszywacz tapicerski szybko i skutecznie łączył różne elementy, warto wiedzieć, jak włożyć zszywki do takera. Mimo że ładowanie magazynku różni się w zależności od klasy narzędzia, w większości tego typu sprzętów polega ono na wyciągnięciu sprężyny dociskającej. Znajduje się ona w podstawie i zakończona jest zatrzaskiem, który należy pociągnąć. Po wyjęciu mechanizmu sprężynowego do środka zszywacza wsuwa się zszywki grzbietem do góry. Następnie z powrotem mocuje się sprężynę, dociska mechanizm i zamyka zatrzask.
Ile kosztuje taker?

Najtańsze takery to modele ręczne – kupisz je w cenie od 10 do 100 zł. Zwykle obsługują zszywki w rozmiarze od 4 do 10 mm i nadają się do prac domowych i dekoratorskich. Takery elektryczne i akumulatorowe kosztują 100–800 zł. Mają długą końcówkę do precyzyjnej pracy w trudno dostępnych miejscach i funkcję dobijania zszywek. Pozwalają na użycie zszywek o różnym kształcie. Najdroższe są modele pneumatyczne – w podstawowej wersji kosztują od ok. 200 do 1500 zł.
Jak kupić dobry taker?
Aby taker spełniał Twoje oczekiwania i był dopasowany do zaplanowanych prac oraz obrabianych materiałów, przy zakupie przeanalizuj jego parametry, zastosowanie i warianty obsługiwanych zszywek.
Najważniejsze parametry techniczne takerów:
rodzaj i przeznaczenie – do prac hobbystycznych i amatorskich wystarczy taker ręczny lub elektryczny. Do użytku profesjonalnego lepiej sprawdzi się mocny i wydajny taker pneumatyczny;
sposób zasilania – ręczne, akumulatorowe, sieciowe i pneumatyczne;
kompatybilność z typem zszywek – sprawdź, jaka jest dopuszczalna szerokość, wysokość i kształt obsługiwanych zszywek;
uchwyt – powinien być ergonomiczny i pokryty warstwą antypoślizgowego materiału, dzięki temu praca z narzędziem będzie wygodna i bez ryzyka wyślizgnięcia się z dłoni.


